Аз даҳри бас ки кулуфт бисёр май кашам

از دهر بس که کلفت بسیار می کشم

Аз ҳамнафас , чу оинаи озор май кашам

از همنفس ، چُو آینه آزار می کشم

Шамъами зи гиряи кулуфт бисёр май кашам

شمعم ز گریه کلفت بسیار می کشم

Аз нури чашми хеши ман озор май кашам

از نور چشم خویش من آزار می کشم

Аз бахти тира бар ҳаваси дил наме расм

از بخت تیره بر هوس دل نمی رسم

Ин ришта дар гуҳар ба шаби тор май кашам

این رشته در گهر به شب تار می کشم

То аз мақоми худ , нагузорам қадами бурун

تا از مقامِ خُود ، نگذارم قَدم برون

Девори гирди хеш чу паргор май кашам

دیوار گرد خویش چو پرگار می کشم

Ойинаам зи суҳбати сайқал расида аст

آئینه ام ز صحبت صیقل رسیده است

Осӯдагии зи улфати зангор май кашам

آسودگی ز الفت زنگار می کشم

Икдонаҳ то зи коҳ кшонм шавад насиб

یکدانه تا ز کاه کشانم شود نصیب

Дандони заҳр аз даҳани мор май кашам

دندان زهر از دهن مار می کشم

Аз бе раҳгони вақт , садое нашуд баланд

از بی رگانِ وقت ، صدایی نشد بلند

Худро чу Кебек бар сари кҳсор май кашам

خود را چو کبک بر سر کهسار می کشم

Гоҳе матоъи худ ки ба бозор май барам

گاهی متاع خود که به بازار می برم

Домону остини харидор май кашам

دامان و آستین خریدار می کشم

Бетавба мекунам тамаъи мағфирати зи ҳақ

بی توبه می کنم طمع مغفرت ز حق

Бар каъбаи норасидаи зи пои хор май кашам

بر کعبه نارسیده ز پا خار می کشم

Гармои рӯзи ҳашари бёдм чу бугзарад

گرمای روز حشر بیادم چو بگذرد

Домани зи сояи таҳи девор май кашам

دامن ز سایه ته دیوار می کشم

Андеша аз ҳисоби қиёмат чаро кунам

اندیشه از حساب قیامت چرا کنم

Бар ман ҳар ончӣ ҳаст сазовор май кашам

بر من هر آنچه هست سزاوار می کشم

Ойинаам ба суҳбат равшангар омадаст

آئینه ام به صحبت روشنگر آمدست

Имрӯзи интиқоми зи зангор май кашам

امروز انتقام ز زنگار می کشم

Андеша карда , рӯми сӯии аҳли ҷӯад

اندیشه کرده ، روَم سویِ اهلِ جود

Савдои худ зи хона ба бозор май кашам

سودای خود ز خانه به بازار می کشم

Миҳроби вори қибла олам наме шавам

محراب وار قبله عالم نمی شوم

Ҳар чанд нақши хеш ба девор май кашам

هر چند نقش خویش به دیوار می کشم

Даст талаб намекунам аз остини бурун

دست طلب نمی کنم از آستین برون

Домони худ зи панҷаи ғмхўор май кашам

دامان خود ز پنجه غمخوار می کشم

Аз баҳри нӯши неши з занбӯр ме хӯрам

از بهر نوش نیش ز زنبور می خورم

Дар ганҷ май рӯми зи дами мор май кашам

در گنج می روم ز دم مار می کشم

Лаб ташнаам ва лек ба як қатра чун садаф

لب تشنه ام و لیک به یک قطره چون صدف

Дар баҳри интизоре бисёр май кашам

در بحر انتظاریی بسیار می کشم

Хоҳам ки дасти худ ба Асои созами ошно

خواهم که دست خود به عصا سازم آشنا

Дар пои хеши сарзаниш аз хор май кашам

در پای خویش سرزنش از خار می کشم

Покӣ ниҳодаам ба сари кӯчаи талаб

پاکی نهاده ام به سر کوچه طلب

Аз мӯҳтасиби итоби зи рафтор май кашам

از محتسب عتاب ز رفتار می کشم

Дастами зи кӯтаҳии гиреҳӣ во наме кунад

دستم ز کوتهی گرهی وا نمی کند

Аз побараҳнагии ситам аз хор май кашам

از پابرهنگی ستم از خار می کشم

Аз офати ситораи дамдори алҳзр

از آفت ستاره دمدار الحذر

Мисвоки зоҳид аз сарви дастор май кашам

مسواک زاهد از سرو دستار می کشم

Мурғон дар ошиёна ба минқор хас баранд

مرغان در آشیانه به منقار خس برند

Ман чун рӯм ба хонаи зи пои хор май кашам

من چون روم به خانه ز پا خار می کشم

Аз ёр шиква кардам ва дорам зонФъол

از یار شکوه کردم و دارم زانفعال

Хат бар замини зи шухии гуфтор май кашам

خط بر زمین ز شوخی گفتار می کشم

Мисвоки зоҳид аз сарв ӯ давр ме кунам

مسواک زاهد از سرو او دور می کنم

Дандони ин ситораи дамдор май кашам

دندان این ستاره دمدار می کشم

Ҳосил нашуд зи гӯшаи нишинии муроди ман

حاصل نشد ز گوشه نشینی مراد من

Худро зи хона бар сари бозор май кашам

خود را ز خانه بر سر بازار می کشم

эй сидои маро ба Асо нест эҳтиёҷ

ای سیدا مرا به عصا نیست احتیاج

Дасти тиҳии зи дасти мададгор май кашам

دست تهی ز دست مددگار می کشم