зи барқи теғ абрӯят фитод оташ ба кишварҳо

ز برق تیغ ابرویت فتاد آتش به کشورها

Маи нави гашти майли оташин дар чашми ахтарҳо

مه نو گشت میل آتشین در چشم اخترها

Гирифтор тан хокӣаст рӯҳ аз пастии ҳиммат

گرفتار تن خاکیست روح از پستی همت

Ба дом афтодааст ин мурғ аз кӯтоҳӣ пурҳо

به دام افتاده است این مرغ از کوتاهی پرها

Надорад модар аз тأдиби фарзанди худ осоиш

ندارد مادر از تأدیب فرزند خود آسایش

Садафро синаи пар нам мегузорад ҳифзи гавҳарҳо

صدف را سینه پر نم می گذارد حفظ گوهرها

Набошад равнақӣ дар аҳди мо комили айёрон ро

نباشد رونقی در عهد ما کامل عیاران را

Ниҳон дар пардаи зангори гардиданди ҷавҳар ҳо

نهان در پرده زنگار گردیدند جوهر ها

зи нахли хушки охир баҳра мегиранд ҳақи гӯйон

ز نخل خشک آخر بهره می گیرند حق گویان

Ба мақсад май расонади воъизонро чӯби минбарҳо

به مقصد می رساند واعظان را چوب منبرها

Шавад аҳволи ман маълум ӯ аз ҷабҳаи қосид

شود احوال من معلوم او از جبهه قاصد

Буд мактуби ман манқӯш бар боли кабӯтарҳо

بود مکتوب من منقوش بر بال کبوترها

Ба ҷои оби мардуми бас ки хӯн икдгр хӯрданд

به جای آب مردم بس که خون یکدگر خوردند

Ҳубоб осо шуданд аз мағзи холии косаи сарҳо

حباب آسا شدند از مغز خالی کاسه سرها

зи арбоб тамаъ хон карямони таҳта бандӣ шуд

ز ارباب طمع خوان کریمان تخته بندی شد

Кшодӣ нест бар рӯй касе дигар аз ин дарҳо

کشادی نیست بر روی کسی دیگر از این درها

Набошад ҷузи тараддуди рӯзеи днёпрстон ро

نباشد جز تردد روزیی دنیاپرستان را

Ба зери бор нокомӣ бимиранд охири ин харҳо

به زیر بار ناکامی بمیرند آخر این خرها

Ба рӯй аҳли олами суфраи худ паҳн агар созӣ

به روی اهل عالم سفره خود پهن اگر سازی

Шавад рӯзи қиёмат бар сарат бар пои чодарҳо

شود روز قیامت بر سرت بر پای چادرها

Гудозади хӯни гармами сидои мижгони хубон ро

گدازد خون گرمم سیدا مژگان خوبان را

Ба қатли ман чу барг бед меларзанд ханҷарҳо

به قتل من چو برگ بید می لرزند خنجرها