Ба даври хати рухсорати ду чандон гашти оҳи ман

به دور خط رخسارت دو چندان گشت آه من

Шуд охири сабзаи пушти лабати меҳри гиёҳи ман

شد آخر سبزه پشت لبت مهر گیاه من

Марои тоқи ду абрӯии ту миҳроб дуо бошад

مرا طاق دو ابروی تو محراب دعا باشد

Магардон рӯй аз ман каъбаи ман қиблаи гоҳи ман

مگردان روی از من کعبه من قبله گاه من

Ман бихонмони ғайр аз ту арзи дил киро гӯям

من بیخانمان غیر از تو عرض دل که را گویم

Ту ҳам мерай ва ҳам султонӣ ва ҳам подшоҳи ман

تو هم میری و هم سلطانی و هم پادشاه من

Маро чун гирдбоди охири биёбони марг хоҳӣ кард

مرا چون گردباد آخر بیابان مرگ خواهی کرد

Нигор ман қаландари машраби ман каҷи кулоҳи ман

نگار من قلندر مشرب من کج کلاه من

Ба ҳар ҷои қасд рафтан мекунам пеш ту ме оем

به هر جا قصد رفتن می کنم پیش تو می آیم

Фалаки сӯии ту вокрдаст аз ҳар кӯчаи роҳи ман

فلک سوی تو واکرد است از هر کوچه راه من

Диламро гуҳ дар обу гуҳ дар оташ мезанад хашмат

دلم را گه در آب و گه در آتش می زند خشمت

Ба дасти золимии афтодаи Тифл бе гуноҳи ман

به دست ظالمی افتاده طفل بی گناه من

Ҳадаф аз шасти поки қодрондозон ҳазар дорад

هدف از شست پاک قادراندازان حذر دارد

Битарс эй ҷангҷӯи ҳангоми субҳ аз тири оҳи ман

بترس ای جنگجو هنگام صبح از تیر آه من

Забонати дарди ман чун мағз бодомаст дар шукр

زبانت درد من چون مغز بادام است در شکر

Буд холи лабат эй рашки гули қанди сиёҳи ман

بود خال لبت ای رشک گل قند سیاه من

Тбибо бар сари болинам аз баҳр чаҳ май ое

طبیبا بر سر بالینم از بهر چه می آیی

Тавон фаҳмид ҳоли зорам аз набзи нигоҳи ман

توان فهمید حال زارم از نبض نگاه من

зи кунҷи хонаи худ сидо берун наме оем

ز کنج خانه خود سیدا بیرون نمی آیم

Мабодои паии баради ағёр аз ҳоли табоҳи ман

مبادا پی برد اغیار از حال تباه من