Аз риёзати нафасро кардам кабоби хештан

از ریاضت نفس را کردم کباب خویشتن

Пашшаи гирами гирди соқӣ аз шароби хештан

پشه گیرم گرد ساقی از شراب خویشتن

Орзӯии субҳ ҳамчун шамъи чашмамро гудохт

آرزوی صبح همچون شمع چشمم را گداخت

Сӯхтам дар интизори офтоби хештан

سوختم در انتظار آفتاب خویشتن

Бе қарори бсмли теғи худами ҷон май даҳум

بی قرار بسمل تیغ خودم جان می دهم

Гашта симобро аз изтироби хештан

گشته سیماب را از اضطراب خویشتن

Сарф кардам умри худ бо дӯстони мунқалиб

صرف کردم عمر خود با دوستان منقلب

Рехтам дар шишаи соъати гулоби хештан

ریختم در شیشه ساعت گلاب خویشتن

Пеши марги хеш чун парвона кардам базм ро

پیش مرگ خویش چون پروانه کردم بزم را

Чашм то чун шамъи пӯшедами зи хоби хештан

چشم تا چون شمع پوشیدم ز خواب خویشتن

Ҳалқа бар дарҳои кӯии ағниёи даст рад аст

حلقه بر درهای کوی اغنیا دست رد است

Соил аз занҷир меёбад ҷавоби хештан

سایل از زنجیر می یابد جواب خویشتن

Чашм нгшоим нагирам Юсуфӣ то дар канор

چشم نگشایم نگیرم یوسفی تا در کنار

Бас ки ҳар шаби гург май байнам ба хоби хештан

بس که هر شب گرگ می بینم به خواب خویشتن

Сидо аз бас ки дорам доғ бар болои доғ

سیدا از بس که دارم داغ بر بالای داغ

Аз намак май резами оташ дар кабоби хештан

از نمک می ریزم آتش در کباب خویشتن