Наме ое ба болинам намегирӣ хабар аз ман

نمی آیی به بالینم نمی گیری خبر از من

Илоҳии дил ба бе раҳмии диҳии гардани бтар аз ман

الهی دل به بی رحمی دهی گردن بتر از من

Ба кунҷи хонаи имшаб аз ғамати чандон фиғон кардам

به کنج خانه امشب از غمت چندان فغان کردم

Ки дар фарёд шуд ҳамчун ҷараси девор ва дар аз ман

که در فریاد شد همچون جرس دیوار و در از من

Ман он мурғам ки дар саҳни гулистон буд парвозам

من آن مرغم که در صحن گلستان بود پروازم

Таманнои висолати рехти охири болу пар аз ман

تمنای وصالت ریخت آخر بال و پر از من

Чаҳ хоҳӣ кард агар фардои маҳшари доманати гирам

چه خواهی کرد اگر فردای محشر دامنت گیرم

Чаро имрӯз май пайчии ту ҳамчун ғунчаи сар аз ман

چرا امروز می پیچی تو همچون غنچه سر از من

Марои киштӣ ва дар оташ задӣ ва хашмгин рафтӣ

مرا کشتی و در آتش زدی و خشمگین رفتی

Чаҳ дидӣ гӯй эй бирҳм эй бидодгар аз ман

چه دیدی گوی ای بیرحم ای بیدادگر از من

На ман бозам на ту сайдӣ на ман шерам на ту оҳӯ

نه من بازم نه تو صیدی نه من شیرم نه تو آهو

Чаро эй бемурувват май гурезии ин қадар аз ман

چرا ای بی مروت می گریزی این قدر از من

зи савдои ту дар шаҳри анқдр афсона гардидам

ز سودای تو در شهر انقدر افسانه گردیدم

Ки мехонанд мардуми қиссаҳо дар раҳгузар аз ман

که می خوانند مردم قصه ها در رهگذر از من

Ба модар додаам аз хати рӯяти хати безорӣ

به مادر داده ام از خط رویت خط بیزاری

Шуда аз дӯстиҳои ту рӯи гардони падар аз ман

شده از دوستی های تو رو گردان پدر از من

Муҳаббати ошиқонро мустаҷоб алдъўаҳ ме созад

محبت عاشقان را مستجاب الدعوه می سازد

Азиз Миср гардад ҳар ки меёбад назар аз ман

عزیز مصر گردد هر که می یابد نظر از من

Нигаҳро додаам то об аз рӯй ърқнокт

نگه را داده ام تا آب از روی عرقناکت

намегардад ҷудо то рӯзи маҳшари чашмтар аз ман

نمی گردد جدا تا روز محشر چشم تر از من

Ба чашм кам мубин эй оби ҳайвони Тифли ашкам ро

به چشم کم مبین ای آب حیوان طفل اشکم را

Садаф дар баҳр Аммон мешавад олии гуҳар аз ман

صدف در بحر عمان می شود عالی گهر از من

зи мъшўқисти тамкини вази ошиқи гирди сргштн

ز معشوقیست تمکین وز عاشق گرد سرگشتن

зи ту ӣстодагӣ эй сарв чун қамарии сафар аз ман

ز تو ایستادگی ای سرو چون قمری سفر از من

Ту ва чун ҷом май хуррами ман ва чун гули дили пора

تو و چون جام می خرم من و چون گل دل پاره

Шароби лаъли фом аз ту буд хӯни ҷигар аз ман

شراب لعل فام از تو بود خون جگر از من

Макун аз шикваи аҳли ғарази озурдаи хотир ро

مکن از شکوه اهل غرض آزرده خاطر را

Маранҷ аз гуфта симоўрони ин симбр аз ман

مرنج از گفته سیماوران این سیمبر از من

Садаф бар мавҷи оби ин нақши гирд ва дод бар гавҳар

صدف بر موج آب این نقش گرد و داد بر گوهر

Фаромӯшам кун ҳар кас шавад соҳиби ҳунар аз ман

فراموشم کن هر کس شود صاحب هنر از من

Мапурс эй сидои имрӯзи аҳволи сар ва поем

مپرس ای سیدا امروز احوال سر و پایم

Ҷудои гаштанд аз баҳри суроғаши поу сар аз ман

جدا گشتند از بهر سراغش پا و سر از من