Хонаам аз рӯй ӯ имшаб чаман хоҳад шудан

خانه ام از روی او امشب چمن خواهد شدن

Шамъи маҷлиси майли чашм анҷуман хоҳад шудан

شمع مجلس میل چشم انجمن خواهد شدن

Бӯстониро ки моҳи ман тамошо карда аст

بوستانی را که ماه من تماشا کرده است

Ғунчаҳояш Юсуфи гул перҳан хоҳад шудан

غنچه هایش یوسف گل پیرهن خواهد شدن

Нолагар аз сияҳи бахтӣ ба гулшан сар кунам

ناله گر از سیه بختی به گلشن سر کنم

Серумаи овози мурғон чаман хоҳад шудан

سرمه آواز مرغان چمن خواهد شدن

Мурдаи парвонаро печанд дар фонӯси шамъ

مرده پروانه را پیچند در فانوس شمع

Пардаи маъшӯқи ошиқро кафан хоҳад шудан

پرده معشوق عاشق را کفن خواهد شدن

Хол ӯ дар мавсими хати корвон ҳо ме занад

خال او در موسم خط کاروان ها می زند

Дузд шуд чун соҳиби чашм роҳзан хоҳад шудан

دزد شد چون صاحب چشم راهزن خواهد شدن

Хсрўои мағрури тоҷу тахту ганҷ худ машав

خسروا مغرور تاج و تخت و گنج خود مشو

Рӯзи маҳшари хунбҳои кӯҳкан хоҳад шудан

روز محشر خونبهای کوهکن خواهد شدن

Нўхти мангар ба шеър ва шоирӣ дорад сиррӣ

نوخط من گر به شعر و شاعری دارد سری

Бо ман охир чун қалами ёр сухан хоҳад шудан

با من آخر چون قلم یار سخن خواهد شدن

Май расонад ҳар ки чун сӯсани забон бар ҳарфи мо

می رساند هر که چون سوسن زبان بر حرف ما

Ғунчаи осои меҳраши охир бар даҳан хоҳад шудан

غنچه آسا مهرش آخر بر دهن خواهد شدن

Вақти тифлии гирд ӯ гардӣда мегуфтам ба худ

وقت طفلی گرد او گردیده می گفتم به خود

Охири ин оташи балои ҷон ман хоҳад шудан

آخر این آتش بلای جان من خواهد شدن

Рӯзгорӣ шуд ки мегирдем ҳамчун офтоб

روزگاری شد که می گردیم همچون آفتاب

То кадомин сарзамини моро ватан хоҳад шудан

تا کدامین سرزمین ما را وطن خواهد شدن

Сидо гар оварад аз зулф ӯ бӯеи насим

سیدا گر آورد از زلف او بویی نسیم

Кӯчаҳои шаҳри саҳроӣ хутан хоҳад шудан

کوچه های شهر صحرای ختن خواهد شدن