Куҷо рафтӣ зи оғӯши тамошо эйнигор ман

کجا رفتی ز آغوش تماشا ای نگار من

Нигаҳи фаввора хӯн шуд ба чашми интизори ман

نگه فواره خون شد به چشم انتظار من

Ба ҳоким ҳар ки андозад назар хомӯш ме гардад

به حاکم هر که اندازد نظر خاموش می گردد

Ба санги серума паҳлу мезанад санги мазори ман

به سنگ سرمه پهلو می زند سنگ مزار من

Ба рақс оварда чун Фарҳоду маҷнӯни кӯҳу саҳро ро

به رقص آورده چون فرهاد و مجنون کوه و صحرا را

Гули доғи ҷунуни ман насими лолаи зори ман

گل داغ جنون من نسیم لاله زار من

Чаҳ рӯй оташинаст ин чаҳ қади шуъла хезаст ин

چه روی آتشین است این چه قد شعله خیز است این

Шарори хирман барқаст оғӯшу канори ман

شرار خرمن برق است آغوش و کنار من

Лаби лаълати сркўити хати сунбули харидорат

لب لعلت سرکویت خط سنبل خریدارت

Шароб бе хумори ман биҳишти ман баҳори ман

شراب بی خمار من بهشت من بهار من

Туе дармону дарди ман табиби сидои ман

تویی درمان و درد من طبیب سیدای من

Матоъи хону мони ман чароғи рӯзгори ман

متاع خان و مان من چراغ روزگار من