Кардаам чун ғунчаи сар дар остини хештан

کرده ام چون غنچه سر در آستین خویشتن

Бахя бар лаб дорам аз чини ҷабини хештан

بخیه بر لب دارم از چین جبین خویشتن

Доғ ҳамчун лола дорад орзӯии дили маро

داغ همچون لاله دارد آرزوی دل مرا

Сӯхтам аз оташи пҳлўншини хештан

سوختم از آتش پهلونشین خویشتن

Гар меафсонаам чун шамъи чашмамро гудохт

گر می افسانه ام چون شمع چشمم را گداخت

Оби гаштам аз забони оташини хештан

آب گشتم از زبان آتشین خویشتن

Раҳнамое мекунам бар хирмани худ барқ ро

رهنمایی می کنم بر خرمن خود برق را

Май рӯми худ пеши пеши хӯшаи чини хештан

می روم خود پیش پیش خوشه چین خویشتن

Сидои пар хӯн кунам чун гули даҳони хасм ро

سیدا پر خون کنم چون گل دهان خصم را

Санг бар каф дорам аз фикри матини хештан

سنگ بر کف دارم از فکر متین خویشتن