Масҷид дар ойу такя ба ғайр аз худо макун

مسجد در آی و تکیه به غیر از خدا مکن

Бар рӯй халқи чашм чу миҳроб во макун

بر روی خلق چشم چو محراب وا مکن

Аз кӯии аҳли ҷӯади гузари гарм чун сумум

از کوی اهل جود گذر گرم چون سموم

Худро чу соя дар таҳи девор ҷо макун

خود را چو سایه در ته دیوار جا مکن

Имрӯз аз шикояти айёми лаби бўбнд

امروز از شکایت ایام لب بوبند

Дилро чароғи гӯшаи мотам саро макун

دل را چراغ گوشه ماتم سرا مکن

Паҳлу бар остона нўдўлтон манеҳ

پهلو بر آستانه نودولتان منه

Аз нохуни паланг ба худ муттако макун

از ناخن پلنگ به خود متکا مکن

Дасти ҳаваси зи неъмат алвон кашида дор

دست هوس ز نعمت الوان کشیده دار

Бар хон халқи пайраве иштиҳо макун

بر خوان خلق پیرویی اشتها مکن

Ҳамчун нигини мноз ба иқболи дайгарӣ

همچون نگین مناز به اقبال دیگری

Парвоз аз ғурур ба бол ҳумо макун

پرواز از غرور به بال هما مکن

Бар боди ҳодисот рӯй зуди ҳамчуи мавҷ

بر باد حادثات روی زود همچو موج

Ҳамчун ҳубоби хонаи зи дарё ҷудо макун

همچون حباب خانه ز دریا جدا مکن

Кӯи марҳамӣ ки доғ шавад комёби азу

کو مرهمی که داغ شود کامیاب ازو

Дардӣ агар расад ба ту ӯро даво макун

دردی اگر رسد به تو او را دوا مکن

Силии хурӣ ба рӯй худ аз сарсари хазон

سیلی خوری به روی خود از صرصر خزان

Дар боғи даҳри сина чу гул бар ҳаво макун

در باغ دهر سینه چو گل بر هوا مکن

Оби бақои зи соғари фағфур чин махоҳ

آب بقا ز ساغر فغفور چین مخواه

Чашми тамаъ ба косаи даст гадо макун

چشم طمع به کاسه دست گدا مکن

Имдоди худ зи гӯшаи нишинӣ талаб намой

امداد خود ز گوشه نشینی طلب نمای

Уфтӣ агар зи пои хаёл Асо макун

افتی اگر ز پای خیال عصا مکن

эй сидо ба аҳли ҷаҳони роз дил магӯӣ

ای سیدا به اهل جهان راز دل مگوی

Бегонаро ба ҳар суханӣ ошно макун

بیگانه را به هر سخنی آشنا مکن