Аз мураббии бас ки Роми хӯрдаи дили бдхўии ман

از مربی بس که رم خورده دل بدخوی من

Муттакои торӣ буд часбида бар паҳлавии ман

متکا تاری بود چسبیده بر پهلوی من

намекунад фарзанди ноқобили падарро мунфаил

می کند فرزند ناقابل پدر را منفعل

Гиря аз бе ҳосилии по май наад бар рӯй ман

گریه از بی حاصلی پا می نهد بر روی من

Ғунчаи хспӣ фориғам кард аз дар арбоби ҷӯад

غنچه خسپی فارغم کرد از در ارباب جود

Сандал дардисарам шуд кандаи зонуии ман

صندل دردسرم شد کنده زانوی من

Аз дили худ рӯзгорӣ шуд намеёбам хабар

از دل خود روزگاری شد نمی یابم خبر

Шуд биёбони марг ҳамчун гирдбоди оҳӯии ман

شد بیابان مرگ همچون گردباد آهوی من

Ҳар ки як раҳи сӯй ман бинад фаромӯшам кунад

هر که یک ره سوی من بیند فراموشم کند

Тоқ нисёнаст гуё гӯшаи абрӯии ман

طاق نسیانست گویا گوشه ابروی من

Сад гиреҳ дар кор ман афтод чун банди қабо

صد گره در کار من افتاد چون بند قبا

Зинҳор Эй ҳамнишин бигурез аз паҳлавии ман

زینهار ای همنشین بگریز از پهلوی من

Баҳри рӯзӣ аз рафиқи хеши давр афтода ам

بهر روزی از رفیق خویش دور افتاده ام

Асия умрӣаст мегардад ба ҷустуҷӯии ман

آسیا عمریست می گردد به جستجوی من

Сидо шабҳо надорам хоби роҳати ҳамчуи шамъ

سیدا شبها ندارم خواب راحت همچو شمع

Болаш осоишам бошад сари зонуии ман

بالش آسایشم باشد سر زانوی من