Гузаштии маст бо ғайр ва задӣ оташ ба доғи ман

گذشتی مست با غیر و زدی آتش به داغ من

Куҷо рафтӣ биё эй шабнами гулҳои боғи ман

کجا رفتی بیا ای شبنم گلهای باغ من

Ба сӯии кулбаи ман погзору хона равшан кун

به سوی کلبه من پاگذار و خانه روشن کن

Парида ранг чун парвона аз рӯй чароғи ман

پریده رنگ چون پروانه از روی چراغ من

Ба ҳар ҷо май рӯми буи кабоб ояд з аъзоем

به هر جا می روم بوی کباب آید ز اعضایم

намедонам ки афгандаст ин оташ ба доғи ман

نمی دانم که افگندست این آتش به داغ من

зи шаб то рӯз бар гирди серум кошона ме гардад

ز شب تا روز بر گرد سرم کاشانه می گردد

зи санг Асия оварда оташро чароғи ман

ز سنگ آسیا آورده آتش را چراغ من

Ба буии сунбули зулфаши нафаси парвардаи мағзам ро

به بوی سنبل زلفش نفس پرورده مغزم را

Парешоне нахоҳад рафт берун аз димоғи ман

پریشانی نخواهد رفت بیرون از دماغ من

Туро чун буи гул кардаст дар бар ғунчаам пинҳон

تو را چون بوی گل کردست در بر غنچه ام پنهان

Мунодӣ мекунад боди сабо дар кӯчаи боғи ман

منادی می کند باد صبا در کوچه باغ من

Ба сӯй кулбаам дишаб назар кардӣ ва бигузаштӣ

به سوی کلبه ام دیشب نظر کردی و بگذشتی

Зиёратгоҳ шуд парвонаро пои чароғи ман

زیارتگاه شد پروانه را پای چراغ من

Бсрўқтм наме ойеи хазони гаштам наме пурсӣ

بسروقتم نمی آییی خزان گشتم نمی پرسی

Биҳишти ман баҳори ман гули раънои боғи ман

بهشت من بهار من گل رعنای باغ من

Чаҳ кардам ман чаҳ гуфтам ман чаҳ дидӣ аз чаҳ ранҷидӣ

چه کردم من چه گفتم من چه دیدی از چه رنجیدی

Маи ман кавкаби ман нури чашми ман чароғи ман

مه من کوکب من نور چشم من چراغ من

Такаллуми неи табассуми неи нигоҳии неи адоеи не

تکلم نی تبسم نی نگاهی نی ادایی نی

Гули ман шабнами ман ғунчаи ман бидмоғи ман

گل من شبنم من غنچه من بیدماغ من

Ба рухсорати арақро сидо дидаст ме гуяд

به رخسارت عرق را سیدا دیدست می گوید

Нагардад то қиёмати даври об аз рӯй боғи ман

نگردد تا قیامت دور آب از روی باغ من