Хуши он рӯзӣ ки менӯшида мерафтӣ ба боғи ман

خوش آن روزی که می نوشیده می رفتی به باغ من

Чаман май рехти шабҳо равғани гул дар чароғи ман

چمن می ریخت شبها روغن گل در چراغ من

намедонам чаҳ дории имшаб эй бдхўӣ дар хотир

نمی دانم چه داری امشب ای بدخوی در خاطر

Гуҳ аз шамъу гуҳ аз парвона майсозӣ суроғи ман

گه از شمع و گه از پروانه می سازی سراغ من

Ба захми сина чун гул рӯй беҳбӯдӣ наме байнам

به زخم سینه چون گل روی بهبودی نمی بینم

Чаро эй бетараҳҳум май зании оташ ба доғи ман

چرا ای بی ترحم می زنی آتش به داغ من

Димоғати имшаб аз ҳангомаи ман тоза хоҳад шуд

دماغت امشب از هنگامه من تازه خواهد شد

Чу шамъи меҳру ма бедӯд май сӯзади чароғи ман

چو شمع مهر و مه بی دود می سوزد چراغ من

Чу мисатони ғунчаро дар боғ бе рӯй ту бӯ кардам

چو مستان غنچه را در باغ بی روی تو بو کردم

Ба ранги шиша май меравад хӯн аз димоғи ман

به رنگ شیشه می می رود خون از دماغ من

Гулистони маро бар хок яксон кардӣ ва рафтӣ

گلستان مرا بر خاک یکسان کردی و رفتی

Гиребони чок аз даст ту бошад кӯчаи боғи ман

گریبان چاک از دست تو باشد کوچه باغ من

Надорад тоқати соҳиби ҳунари ҳам пешаи оҷиз

ندارد طاقت صاحب هنر هم پیشه عاجز

Ба саҳрои лолаҳо рафтанд аз савдои доғи ман

به صحرا لاله ها رفتند از سودای داغ من

Сияҳи пӯшидаи шабҳо моҳи ман азми куҷои дорӣ

سیه پوشیده شبها ماه من عزم کجا داری

Занад ҳар шоми бахти тираи паҳлу бар чароғи ман

زند هر شام بخت تیره پهلو بر چراغ من

Ба дил чун ғунча гул дорам аз буии ту пайғомӣ

به دل چون غنچه گل دارم از بوی تو پیغامی

Насим субҳ месозад зи гулшанҳо суроғи ман

نسیم صبح می سازد ز گلشنها سراغ من

Раҳ кошонаам парвонаро рафтаст аз хотир

ره کاشانه ام پروانه را رفتست از خاطر

Наме резад касе умрӣаст равған дар чароғи ман

نمی ریزد کسی عمریست روغن در چراغ من

Ба бӯяти гулшанамро интизорӣ он қадр дорам

به بویت گلشنم را انتظاری آنقدر دارم

Гули хори сар девор шуд гулҳои боғи ман

گل خار سر دیوار شد گلهای باغ من

Биёбони хутан эй сидо гардӣда гулзорам

بیابان ختن ای سیدا گردیده گلزارم

Гузар кардаст он нўхти магар аз кӯчаи боғи ман

گذر کردست آن نوخط مگر از کوچه باغ من