Васф Рахш гуласту варақ гулшанаст азу

وصف رخش گلست و ورق گلشن است ازو

Шамъаст хомаам сухан равшанаст азу

شمع است خامه ام سخن روشن است ازو

Булбул ба дӯши шохи кбобисти хўнФшон

بلبل به دوش شاخ کبابیست خونفشان

Гул дар канори боғи сар бетанаст азу

گل در کنار باغ سر بی تن است ازو

Он ғунча ӣӣ ки чоки гиребон надида аст

آن غنچه یی که چاک گریبان ندیده است

Сарҳои ҳалқаи ткмаҳ пероҳанаст азу

سرهای حلقه تکمه پیراهن است ازو

Он Юсуфӣ ки дидаи Зулайхои ман ба хоб

آن یوسفی که دیده زلیخای من به خواب

Хуршеду маи чароғи таҳ доманаст азу

خورشید و مه چراغ ته دامن است ازو

Исои дамӣ ки чок ба гардун Фгндаҳ аст

عیسی دمی که چاک به گردون فگنده است

Домони субҳ дар талаб сӯзанаст азу

دامان صبح در طلب سوزن است ازو

Дар хонае ки моҳи ман ором карда аст

در خانه ای که ماه من آرام کرده است

На гунбади сипеҳри яке равзанаст азу

نه گنبد سپهر یکی روزن است ازو

Холи Рахш агар чаҳ спндисти сӯхта

خال رخش اگر چه سپندیست سوخته

Оташи фитода дар дил ҳар хирманаст азу

آتش فتاده در دل هر خرمن است ازو

Гардун ки доманаши з шафақ гашта лолаи зор

گردون که دامنش ز شفق گشته لاله زار

Рухсорааш чу барги гул сӯсанаст азу

رخساره اش چو برگ گل سوسن است ازو

Боди сабо ки аз нафасаши машк май дамад

باد صبا که از نفسش مشک می دمد

Даври ситораи сӯхта гулханаст азу

دور ستاره سوخته گلخن است ازو

Ин доғҳо ки бар ҷигари лола монда аст

این داغها که بر جگر لاله مانده است

эй сидо ба ҷони фигор манаст азу

ای سیدا به جان فگار من است ازو