эй хокмоли сарви равони ту об ҳо
ای خاکمال سرو روان تو آبها
Мавҷ канора кард фиребати сароб ҳо
موج کناره کرد فریبت سرابها
Фонӯси сад раҳ нашавад нури шамъ ро
فانوس سد ره نشود نور شمع را
Кӣ мешаванд монеъи ҳасанати ниқоб ҳо
کی میشوند مانع حسنت نقابها
Чашми туро ба хоб надиданд мардумон
چشم تو را به خواب ندیدند مردمان
Бо онкӣ рафтаанд ба ёди ту хоб ҳо
با آنکه رفتهاند به یاد تو خوابها
эй мавҷи оби Хизри куҷо май рӯй ки боз
ای موج آب خضر کجا میروی که باز
Афтодааст бар раги ҷони изтироб ҳо
افتاده است بر رگ جان اضطرابها
Умрии сети нолаҳо раг ва пӯст ме кунанд
عمریست نالهها رگ و پوست میکنند
Мутриб чаҳ гуфтааст ба гӯши рубоб ҳо
مطرب چه گفته است به گوش ربابها
Аз бас ки дар қаламрави фаҳм имтиёз нест
از بس که در قلمرو فهم امتیاز نیست
Шуд зери машқи мо варақи интихоб ҳо
شد زیر مشق ما ورق انتخابها
Мағрури сим худ машав эй чанги оқибат
مغرور سیم خود مشو ای چنگ عاقبت
Бар гардани ту канда шавад ин таноб ҳо
بر گردن تو کنده شود این طنابها
Наздик омадаст ки ёрон банно кунанд
نزدیک آمدست که یاران بنا کنند
Деворҳои майкадаро аз китоб ҳо
دیوارهای میکده را از کتابها
Пеши даҳони ёри забон лол ме шавад
پیش دهان یار زبان لال میشود
Беҳуда рафтаем ба худ сари ҳисоб ҳо
بیهوده رفتهایم به خود سر حسابها
намекард ёди сӯхтагони чашми маст ӯ
میکرد یاد سوختگان چشم مست او
Афгандаанд наъл дар оташи кабоб ҳо
افگندهاند نعل در آتش کبابها
Гуфтам ғубори хотири дили шасту шӯи даҳум
گفتم غبار خاطر دل شستوشو دهم
Пар шуд зи хоки косаи чашми ҳубоб ҳо
پر شد ز خاک کاسه چشم حبابها
Рӯй дилии зи моҳи ҷабинон надида ам
روی دلی ز ماهجبینان ندیدهام
Гармӣ намондааст дарин офтоб ҳо
گرمی نمانده است درین آفتابها
Даврони маро ба ҳуш наёвард сидо
دوران مرا به هوش نیاورد سیدا
Шуд мастем зиёд аз ин эҳтисоб ҳо
شد مستیم زیاد از این احتسابها