Наме нуҳум ба дар боғи хулди по бе ту

نمی نهم به در باغ خلد پا بی تو

Намоядам ба назари коми аждаҳо бе ту

نمایدم به نظر کام اژدها بی تو

з рафтан ту ҷунун рӯй бар ман оварда

ز رفتن تو جنون روی بر من آورده

Ба кӯҳу дашти гурезами зи ошно бе ту

به کوه و دشت گریزم ز آشنا بی تو

зи давреи ту асирами бикунадаи зону

ز دوریی تو اسیرم بکنده زانو

Муқайядаст ба занҷири дасту по бе ту

مقید است به زنجیر دست و پا بی تو

зи пушти кулбаи ман офтоб ме гузарад

ز پشت کلبه من آفتاب می گذرد

Рамидааст з кошонаам зё бе ту

رمیده است ز کاشانه ام ضیا بی تو

Кунанд ханда ба нокомем гулу ғунча

کنند خنده به ناکامیم گل و غنچه

зи андалеб ба гӯшам расад наво бе ту

ز عندلیب به گوشم رسد نوا بی تو

Фурӯ рафтан ту шудаи ғунчаи хспи лолау гул

فرو رفتن تو شده غنچه خسپ لاله و گل

Накардааст чамани сина бар ҳаво бе ту

نکرده است چمن سینه بر هوا بی تو

зи гиряи хона ба сайлоб додам ва рафтам

ز گریه خانه به سیلاب دادم و رفتم

зи сӯз дил задам оташ ба бӯрё бе ту

ز سوز دل زدم آتش به بوریا بی تو

Чу соя аз таҳи девори худ наме ҷанбам

چو سایه از ته دیوار خود نمی جنبم

Наме рӯми ман бечораи ҳеҷ ҷо бе ту

نمی روم من بیچاره هیچ جا بی تو

Баҳри замин ки гузорами қадами басари ғлтм

بهر زمین که گذارم قدم بسر غلتم

Хӯрам зи гардиши афлоки пеши по бе ту

خورم ز گردش افلاک پیش پا بی تو

Маро агар ба тамошои лола зор баранд

مرا اگر به تماشای لاله زار برند

Буд ба дидаи ман дашти Карбало бе ту

بود به دیده من دشت کربلا بی تو

Ба фикри хоби серум то ба рӯз ме гардад

به فکر خواب سرم تا به روز می گردد

Шудаст болаши ман санги Асия бе ту

شدست بالش من سنگ آسیا بی تو

Фироқ ту зада оташ ба сокинони чаман

فراق تو زده آتش به ساکنان چمن

Ниҳодаанд чу гули сина бар ҳаво бе ту

نهاده اند چو گل سینه بر هوا بی تو

Ба сидои назар эй лолаи рӯ наме созӣ

به سیدا نظر ای لاله رو نمی سازی

Гирифтаи чеҳра ӯ ранги каҳрабо бе ту

گرفته چهره او رنگ کهربا بی تو