Наме нуҳум ба тамошои гули қадам бе ту

نمی نهم به تماشای گل قدم بی تو

Наме занам ба касе ҳамчуи ғунчаи дам бе ту

نمی زنم به کسی همچو غنچه دم بی تو

Китобатӣ ба ту иншо наметавонам кард

کتابتی به تو انشا نمی توانم کرد

Фитодааст зи ангушти ман қалам бе ту

فتاده است ز انگشت من قلم بی تو

Шудаст кишварам аз рафтан ту зеру зибр

شدست کشورم از رفتن تو زیر و زبر

Гирифтаи малики диламро сипоҳи ғам бе ту

گرفته ملک دلم را سپاه غم بی تو

Ба доғи синаи худ марҳамӣ ки бигзорам

به داغ سینه خود مرهمی که بگذارم

Фатила мешавад ва мекунад ситам бе ту

فتیله می شود و می کند ستم بی تو

Чу шамъи шаби ҳамаи шаб сӯхтан буд корам

چو شمع شب همه شب سوختن بود کارم

зи дидаи рехтаи ашк ва нишастаам бе ту

ز دیده ریخته اشک و نشسته ام بی تو

Ба рӯй бистари худ хобро наме байнам

به روی بستر خود خواب را نمی بینم

Чу чашми оҳӯӣ ваҳшӣ намӯда Ром бе ту

چو چشم آهوی وحشی نموده رم بی تو

Дили кабоби ман аз ҷои барнамеи хезад

دل کباب من از جای برنمی خیزد

Ниҳодаи оташи ман синаро ба нам бе ту

نهاده آتش من سینه را به نم بی تو

Хати ғубори ҷамоли ту буд сари хати ман

خط غبار جمال تو بود سر خط من

Қалами шикаста ва гум кардаам рақам бе ту

قلم شکسته و گم کرده ام رقم بی تو

з рафтан ту ҳилолӣ шудаст моҳи тамом

ز رفتن تو هلالی شدست ماه تمام

Шудаст нури чароғи сипеҳр кам бе ту

شدست نور چراغ سپهر کم بی تو

намекунанд лабамтар зи чашмаи замзам

نمی کنند لبم تر ز چشمه زمزم

намедиҳанд марои ҷой дар ҳирам бе ту

نمی دهند مرا جای در هرم بی تو

Чу шамъи мотамёни дӯди шуълаи оҳам

چو شمع ماتمیان دود شعله آهم

Дар осмон зада чун каҳкашони илм бе ту

در آسمان زده چون کهکشان علم بی تو

Ғуломи ҳалқа ба гӯши ту қамарён шуда анд

غلام حلقه به گوش تو قمریان شده اند

Чу тавқ фохта гардӣда сарви хам бе ту

چو طوق فاخته گردیده سرو خم بی تو

намекунӣ ба лаби хушки сидои раҳмӣ

نمی کنی به لب خشک سیدا رحمی

Кашидааст иродати зи ҷоми ҷам бе ту

کشیده است ارادت ز جام جم بی تو