Шабҳо буд чароғам аз дӯди оҳ бе ту

شبها بود چراغم از دود آه بی تو

Чун шамъ кушта дорам рӯзи сиёҳ бе ту

چون شمع کشته دارم روز سیاه بی تو

ӯро зи субҳ ва шомам бошад дуои ҳаёт

او را ز صبح و شامم باشد دعای حیات

Миҳробам осмонаст эй қиблаи гоҳ бе ту

محرابم آسمان است ای قبله گاه بی تو

Бар нақши пой ҳар кас аз бе касе занами даст

بر نقش پای هر کس از بی کسی زنم دست

Доман фишонд аз ман чун гирди роҳ бе ту

دامن فشاند از من چون گرد راه بی تو

Байнам ба пардаи чашми хосияти каттон ро

بینم به پرده چشم خاصیت کتان را

Шабҳо агар ба маҳтоби созами нигоҳ бе ту

شبها اگر به مهتاب سازم نگاه بی تو

Дар кунҷ ғам нишаста шаб то саҳар ба ёдат

در کنج غم نشسته شب تا سحر به یادت

Резами зи дидаи анҷум эй рашки моҳ бе ту

ریزم ز دیده انجم ای رشک ماه بی تو

Девор хонаам буд пайвастаи такяи гоҳам

دیوار خانه ام بود پیوسته تکیه گاهم

Рафтӣ ва рафт бар боди пушту паноҳ бе ту

رفتی و رفت بر باد پشت و پناه بی تو

Шояд ки бар сари ман рӯзии қадам гузорӣ

شاید که بر سر من روزی قدم گذاری

Чун нақш по нишинам сарҳои роҳ бе ту

چون نقش پا نشینم سرهای راه بی تو

Ҷурмӣ ки сар зад эй шоҳ бар сидо бибахшоӣ

جرمی که سر زد ای شاه بر سیدا ببخشای

Яъне ки зинда бӯдан бошад гуноҳ бе ту

یعنی که زنده بودن باشد گناه بی تو