Омад баҳору равнақи гулҳои боғи кӯ

آمد بهار و رونق گلهای باغ کو

Бар сабзаҳо тароват ва бар лолаи доғи кӯ

بر سبزه ها طراوت و بر لاله داغ کو

Мурғон кашидаанд сари худ ба зери бол

مرغان کشیده اند سر خود به زیر بال

Бар сайри боғи булбули моро димоғи кӯ

بر سیر باغ بلبل ما را دماغ کو

Аз қамарён ба гӯш садое наме расад

از قمریان به گوش صدایی نمی رسد

Фарёди андалеб ва навоҳои зоғи кӯ

فریاد عندلیب و نواهای زاغ کو

эй боғбон чаро ба чаман по наме наҳй

ای باغبان چرا به چمن پا نمی نهی

Хорӣ ки буд бар сари девори боғи кӯ

خاری که بود بر سر دیوار باغ کو

Ҷузи як нафаси нишоти ҷаҳонро мадор нест

جز یک نفس نشاط جهان را مدار نیست

Парвона рафт субҳ дамиду чароғи кӯ

پروانه رفت صبح دمید و چراغ کو

эй глФрўши ғунча сифат гашта ӣӣ хамӯш

ای گلفروش غنچه صفت گشته یی خموش

Гул кард захми хору забони суроғи кӯ

گل کرد زخم خار و زبان سراغ کو

Беҳудаи сидо чаҳ кашии миннат аз табиб

بیهوده سیدا چه کشی منت از طبیب

Имрӯзи марҳамӣ ки хӯрд хӯни доғи кӯ

امروز مرهمی که خورد خون داغ کو