Омадаи баҳору ншоء ва намой замонаи кӯ

آمده بهار و نشاء و نمای زمانه کو

Бар шохи гули ривоҷ ба булбули таронаи кӯ

بر شاخ گل رواج به بلبل ترانه کو

Хам бедимоғу шишаи тиҳии сарнигӯни қадаҳ

خم بی دماغ و شیشه تهی سرنگون قدح

Бо сокинони майкадаи асбоби хонаи кӯ

با ساکنان میکده اسباب خانه کو

Аз ноқаи булбулон ба гулистон гудохтанд

از ناقه بلبلان به گلستان گداختند

эй боғбон ба мурғи чамани обу донаи кӯ

ای باغبان به مرغ چمن آب و دانه کو

Сарв аз ҳуҷуми зоғу зағани гашти поймол

سرو از هجوم زاغ و زغن گشت پایمال

эй қамареи ғариби туро ошиёнаи кӯ

ای قمریی غریب تو را آشیانه کو

Бар лавҳи хоки Подшаҳони ин навишта анд

بر لوح خاک پادشهان این نوشته اند

эй онкӣ буд бар сари ту шомёнаҳи кӯ

ای آنکه بود بر سر تو شامیانه کو

Аз оҳ беасар чу нафаси синаҳо пар аст

از آه بی اثر چو نفس سینه ها پر است

Таркиш лаболабаст зи тиру нишонаи кӯ

ترکش لبالب است ز تیر و نشانه کو

Файзӣ ки буд бар дар арбоб ҷӯад рафт

فیضی که بود بر در ارباب جود رفت

Сарҳо ки фарш буд дар ин остонаи кӯ

سرها که فرش بود در این آستانه کو

Бар хӯни якдигари ҳамаи халқ ташна анд

بر خون یکدیگر همه خلق تشنه اند

Раҳмӣ ки буд дар дили аҳли замонаи кӯ

رحمی که بود در دل اهل زمانه کو

Дили гармии самандару парвонаро намонад

دل گرمی سمندر و پروانه را نماند

Бар шамъи саркашӣ ва дар оташи забонаи кӯ

بر شمع سرکشی و در آتش زبانه کو

Боди сабои зи турра сунбул кашида даст

باد صبا ز طره سنبل کشیده دست

Кокули биҷо ва бар кафи машшотаи шонаи кӯ

کاکل بیجا و بر کف مشاطه شانه کو

эй сидо ба рӯй ҷавонон ҳаё намонад

ای سیدا به روی جوانان حیا نماند

Дар чашми булҳаваси нигаҳи ошиқонаи кӯ

در چشم بوالهوس نگه عاشقانه کو