Омад баҳору файзи насими баҳори кӯ

آمد بهار و فیض نسیم بهار کو

Гул кард доғ бар ҷигару лолаи зори кӯ

گل کرد داغ بر جگر و لاله زار کو

эй буии перҳан чаҳ хабар аз азизи Миср

ای بوی پیرهن چه خبر از عزیز مصر

эй оҳӯии хатои нафаси мшкбори кӯ

ای آهوی خطا نفس مشکبار کو

эй кӯҳкани з кӯҳканӣ чист ҳосилат

ای کوهکن ز کوهکنی چیست حاصلت

Умрат ба сар расед ва туро мздкори кӯ

عمرت به سر رسید و تو را مزدکار کو

Гулшани шкФт ва сабза дамид ва хазон расед

گلشن شکفت و سبزه دمید و خزان رسید

эй андалеб дар дили ту хорхори кӯ

ای عندلیب در دل تو خارخار کو

Бе дардисари нишот муяссар наме шавад

بی دردسر نشاط میسر نمی شود

Дар соғари замона май хушгувори кӯ

در ساغر زمانه می خوشگوار کو

эй каҳрабои мутӣъ ту гардид каҳкашон

ای کهربا مطیع تو گردید کهکشان

Аз бе зарии туро ба ҷаҳони эътибори кӯ

از بی زری تو را به جهان اعتبار کو

Дарёдилон ба каси дам обӣ наме диҳанд

دریادلان به کس دم آبی نمی دهند

Дар косаи садафи гуҳари обдори кӯ

در کاسه صدف گهر آبدار کو

Дорем чашм лек дарав нест қатра ӣӣ

داریم چشم لیک درو نیست قطره یی

Моро чу абри гиря бе ихтиёри кӯ

ما را چو ابر گریه بی اختیار کو

эй сидои рафиқи худои кас ба даҳр нест

ای سیدا رفیق خدا کس به دهر نیست

Ҷузи сояи ҳамраҳе ба ман хоксори кӯ

جز سایه همرهی به من خاکسار کو