Омад баҳор бар кафи соқии пиёлаи кӯ

آمد بهار بر کف ساقی پیاله کو

Дар саҳни бӯстони гул ва бар дашти лолаи кӯ

در صحن بوستان گل و بر دشت لاله کو

Гул карда ғунчау қафас аз ҷӯши навбаҳор

گل کرده غنچه و قفس از جوش نوبهار

эй мурғи боли бастаи туро оҳу нолаи кӯ

ای مرغ بال بسته تو را آه و ناله کو

Гардӣдаанд ром ба сайёди оҳӯон

گردیده اند رام به صیاد آهوان

Он ваҳшӣ ки буд ба чашми ғизолаи кӯ

آن وحشی که بود به چشم غزاله کو

Кардӣ чу сафҳаи номаи аъмоли худ сиёҳ

کردی چو صفحه نامه اعمال خود سیاه

эй бўолФзўли музди китобу рисолаи кӯ

ای بوالفضول مزد کتاب و رساله کو

Баҳри ҳавои нафаси з хилват шудӣ бурун

بهر هوای نفس ز خلوت شدی برون

эй шайхи шаҳри тоъати ҳафтод соли кӯ

ای شیخ شهر طاعت هفتاد سال کو

Хат омад ва гирифт зи ёри интиқоми мо

خط آمد و گرفت ز یار انتقام ما

эй онкӣ буд соҳиби чандини ҳаволаи кӯ

ای آنکه بود صاحب چندین حواله کو

эй сидои зи ишқи нишоне ба даҳр нест

ای سیدا ز عشق نشانی به دهر نیست

Доғӣ ки буд бар ҷигари моу лолаи кӯ

داغی که بود بر جگر ما و لاله کو