Бошад ба боми дидаи ман ҷои хоби ту

باشد به بام دیده من جای خواب تو

Равшан буд чароғи ман аз моҳтоби ту

روشن بود چراغ من از ماهتاب تو

Обӣ бизан бисӯз дили доғдори ман

آبی بزن بسوز دل داغدار من

Раҳмии намо ки сӯхт дар оташи кабоби ту

رحمی نما که سوخت در آتش کباب تو

Аҳл ҷаҳон шуданд зи хуршеди комёб

اهل جهان شدند ز خورشید کامیاب

Чашмам сифед шуд ба раҳи офтоби ту

چشمم سفید شد به ره آفتاب تو

Аз ваъдаи висоли тасаллии диҳии маро

از وعده وصال تسلی دهی مرا

Созад висоли тишнагӣам аз сароби ту

سازد وصال تشنگیم از سراب تو

эй хуш нафас нишин арақи олӯда бар серум

ای خوش نفس نشین عرق آلوده بر سرم

Оради маро ба ҳуши насими гулоби ту

آرد مرا به هوش نسیم گلاب تو

Гирдам ҳамеша чарх агар фурсатам диҳад

گردم همیشه چرخ اگر فرصتم دهد

Парвонаи вори гирди сари офтоби ту

پروانه وار گرد سر آفتاب تو