Биё ки ғунча шуд эй сарви ман чаман бе ту

بیا که غنچه شد ای سرو من چمن بی تو

Насим субҳ фурӯрафт дар кафан бе ту

نسیم صبح فرورفت در کفن بی تو

Шикастаи чангу қадаҳи сарнигӯну тираи чароғ

شکسته چنگ و قدح سرنگون و تیره چراغ

Расидааст балое дар анҷуман бе ту

رسیده است بلایی در انجمن بی تو

зи рафтанат ба худ осӯдагӣ наме байнам

ز رفتنت به خود آسودگی نمی بینم

Марои зи байза буд тангтар ватан бе ту

مرا ز بیضه بود تنگتر وطن بی تو

Ғами фироқи ту иншо наметавонам кард

غم فراق تو انشا نمی توانم کرد

Гиреҳ шуда ба забони қалами сухан бе ту

گره شده به زبان قلم سخن بی تو

зи давре ту шудам бар ҳалоки худ розӣ

ز دوریی تو شدم بر هلاک خود راضی

Ба пои тешаи нуҳуми сар чу кӯҳкан бе ту

به پای تیشه نهم سر چو کوهکن بی تو

Нафас чу ғунча кунад дар ҳарими дилтангӣ

نفس چو غنچه کند در حریم دلتنگی

Марост хонаи сайёди перҳан бе ту

مراست خانه صیاد پیرهن بی تو

Бунафшаи хору чамани хушку сабза бе миқдор

بنفشه خار و چمن خشک و سبزه بی مقدار

Парида ранги зи гулҳои ёсуман бе ту

پریده رنگ ز گلهای یاسمن بی تو

Надида бе ту рухи боғ рӯй хандидан

ندیده بی تو رخ باغ روی خندیدن

Ниҳодаи ғунчаи гули меҳр бар даҳан бе ту

نهاده غنچه گل مهر بر دهن بی تو

Чу ғунчаи хотири ҷамъӣ буд туро ин бас

چو غنچه خاطر جمعی بود تو را این بس

Нишастаам ба дили пораи пораи ман бе ту

نشسته ام به دل پاره پاره من بی تو

Ниҳодаи шишаи илм бар мазори парвона

نهاده شیشه علم بر مزار پروانه

Ба шамъи майкада фонӯс шуд кафан бе ту

به شمع میکده فانوس شد کفن بی تو

Чу сидо дилам оварда рӯ ба вайронӣ

چو سیدا دلم آورده رو به ویرانی

Биёи биё ки харобаст ҳоли ман бе ту

بیا بیا که خراب است حال من بی تو