Дар хон манъмон ба умеди атои Марв

در خوان منعمان به امید عطا مرو

Монанди дона дар гулӯии Асияи Марв

مانند دانه در گلوی آسیا مرو

Аз дардисар ба сандал мардум макун руҷӯъ

از دردسر به صندل مردم مکن رجوع

Баҳри даво ба ҷониби дорушшифои Марв

بهر دوا به جانب دارالشفا مرو

Сар дар қабои танги каш ва ғунча хусб бош

سر در قبای تنگ کش و غنچه خسب باش

Чун гул ба боғи даҳр ба касби ҳавои Марв

چون گل به باغ دهر به کسب هوا مرو

Нафъӣ ба каси зи дӯстии сахт рӯй нест

نفعی به کس ز دوستی سخت روی نیست

Аз ҷои худ ба ҷазбаи оҳани рибои Марв

از جای خود به جذبه آهن ربا مرو

Гардад агар ба фарқи сарати санги Асия

گردد اگر به فرق سرت سنگ آسیا

Дар ҷустуҷӯии сояи боли ҳумои Марв

در جستجوی سایه بال هما مرو

Паҳлавии худ зи нақши таъаллуқи нигоҳи дор

پهلوی خود ز نقش تعلق نگاه دار

Дар хона ӣӣ ки ҳаст дару бӯрёи Марв

در خانه یی که هست در و بوریا مرو

Чун гирдбоди рӯзеи худро бикун зи хок

چون گردباد روزیی خود را بکن ز خاک

Бар гирди хеши гирди сӯии Асияи Марв

بر گرد خویش گرد سوی آسیا مرو

Мардум агар ба чашми туро ҷой ме диҳанд

مردم اگر به چشم تو را جای می دهند

Дар дидаҳо дар омада чун тўтёи Марв

در دیده ها در آمده چون توتیا مرو

Худро мсози ранҷа ба овозаи сахо

خود را مساز رنجه به آوازه سخا

Дунболи корвон ба садоӣ даро Марв

دنبال کاروان به صدای درا مرو

Аз гиру дори қасри лӣимон ҳазар намой

از گیر و دار قصر لئیمان حذر نمای

Дар хонаи бахил рӯй бе Асои Марв

در خانه بخیل روی بی عصا مرو

Дар роҳи ҳақ чу робиъаи худро нигоҳи дор

در راه حق چو رابعه خود را نگاه دار

Гар каъбаи пештоз ту ояд зи ҷои Марв

گر کعبه پیشتاز تو آید ز جا مرو

Барг хазон расед ба гулшан чаҳ ме кунад

برگ خزان رسید به گلشن چه می کند

эй боди субҳ дар талаби сидои Марв

ای باد صبح در طلب سیدا مرو