Дили ҳамчуи ашк бар сари мижгони баромада

دل همچو اشک بر سر مژگان برآمده

Баҳри назораи рухи ҷонони баромада

بهر نظاره رخ جانان برآمده

Ҳар барги лола ӣӣ зи дил пора кист

هر برگ لاله یی ز دل پاره کیست

Аз дасти доғи ман ба биёбони баромада

از دست داغ من به بیابان برآمده

Савдои ман зи хати лаб ӯ зиёда шуд

سودای من ز خط لب او زیاده شد

Ин шӯр бар серуми зи намакдони баромада

این شور بر سرم ز نمکدان برآمده

Умрӣаст дили зи сина ба пои пуробила

عمریست دل ز سینه به پای پرآبله

Дар ҷустуҷӯии хори муғелони баромада

در جستجوی خار مغیلان برآمده

Ҳар ҷои расидаи қиссаи чашму табассумаш

هر جا رسیده قصه چشم و تبسمش

Наргиси дамидау гули хандони баромада

نرگس دمیده و گل خندان برآمده

Дастами зи кӯи тиҳӣ ба гиребон наме расад

دستم ز کو تهی به گریبان نمی رسد

Поем зи ҷамъ кардани домони баромада

پایم ز جمع کردن دامان برآمده

Дар ҳар замин нишаста бурун гашта нахли гул

در هر زمین نشسته برون گشته نخل گل

Ҳар ҷои гузаштаи сарви хиромони баромада

هر جا گذشته سرو خرامان برآمده

Хат ғубор нест ба рухсори он парӣ

خط غبار نیست به رخسار آن پری

Гардӣаст аз баннои сулаймони баромада

گردیست از بنای سلیمان برآمده

Чун шамъи пои сабр ба доман кашида ам

چون شمع پای صبر به دامن کشیده ام

Аз бас ки оташами зи гиребони баромада

از بس که آتشم ز گریبان برآمده

Натавон гузид лаб чу шавад мӯии сари сифед

نتوان گزید لب چو شود موی سر سفید

Ин реша аз кашӣдан дандони баромада

این ریشه از کشیدن دندان برآمده

Оташ задӣ ба каъбау бтхонаҳи сӯхтӣ

آتش زدی به کعبه و بتخانه سوختی

Дӯд аз ниҳоди габру мусулмони баромада

دود از نهاد گبر و مسلمان برآمده

Ҳар ғунча дар чаман ба умеди хаданги ту

هر غنچه در چمن به امید خدنگ تو

Аз шохи гул ба сӯрати пайкони баромада

از شاخ گل به صورت پیکان برآمده

Зуннори банди зулфи ту ҳар ҷо ки рафта аст

زنار بند زلف تو هر جا که رفته است

Гардани ниҳодаи лашкари имони баромада

گردن نهاده لشکر ایمان برآمده

Шабнам дар орзӯии гулистон рӯй ту

شبنم در آرزوی گلستان روی تو

Гирён ба боғи омадаи гирёни баромада

گریان به باغ آمده گریان برآمده

Аз чокҳои синаи дили доғдори ман

از چاکهای سینه دل داغدار من

Чун соилон дар орзӯии нони баромада

چون سایلان در آرزوی نان برآمده

Ҳар қатраи хӯн ки аз дили ман бар замин чакад

هر قطره خون که از دل من بر زمین چکد

Лаълӣ буд зи кӯҳи Бадахшони баромада

لعلی بود ز کوه بدخشان برآمده

Мурғон чу ғунчаи сар ба гиребон кашида анд

مرغان چو غنچه سر به گریبان کشیده اند

Он гули магар ба сайри гулистони баромада

آن گل مگر به سیر گلستان برآمده

Аз хомаи рехти маънии пари зӯри сидо

از خامه ریخت معنی پر زور سیدا

Ин шери тундхуи зи Нитсаатон баромада

این شیر تندخو ز نیستان برآمده