То зи пеши чашми ман эй дашти паймои рафта Эй

تا ز پیش چشم من ای دشت‌پیما رفته‌ای

Оташӣ афгандае дар дашту саҳрои рафта Эй

آتشی افگنده ‌ای در دشت و صحرا رفته‌ای

Серумаи чашмӣу нури чашм аз ман барда Эй

سرمه چشمی و نور چشم از من برده‌ای

Юсуфи мисрии зи оғӯши Зулайхои рафта Эй

یوسف مصری ز آغوش زلیخا رفته‌ای

Сабз мегардад ниҳоли шӯх дар ҳар сарзамин

سبز می‌گردد نهال شوخ در هر سرزمین

намедуанд решаи шамшоди ту ҳарҷо рафта Эй

می‌دواند ریشه شمشاد تو هرجا رفته‌ای

Мондае дар интизорати ҳамчуи беморони маро

مانده‌ای در انتظارت همچو بیماران مرا

Аз сари болинам эй рашки масеҳои рафта Эй

از سر بالینم ای رشک مسیحا رفته‌ای

Аз чароғами оташ бетоқатӣ гул ме кунад

از چراغم آتش بی‌طاقتی گل می‌کند

Дар кадомин суҳбат эй ҳангомаи орои рафта Эй

در کدامین صحبت ای هنگامه‌آرا رفته‌ای

Зрдрўиӣ мекашад хуршед аз тнҳорўӣ

زردرویی می‌کشد خورشید از تنهاروی

Зинҳор ғофил машав аз худ ки танҳо рафта Эй

زینهار غافل مشو از خود که تنها رفته‌ای

Сидо чун сӯрат девор гардӣдааст маҳв

سیدا چون صورت دیوار گردیده است محو

То зи пеши рӯйиш эй ойӣнаи симои рафта Эй

تا ز پیش رویش ای آیینه‌سیما رفته‌ای