Панҷаам ҳаргиз нарафта бар дар кошона Эй
پنجهام هرگز نرفته بر در کاشانهای
Нақши пои ман надидаи остони хона Эй
نقش پای من ندیده آستان خانهای
Домани зулфи таманно кӣ ба чанг ояд маро
دامن زلف تمنا کی به چنگ آید مرا
Не забон гуфту гӯу неи усӯли шона Эй
نی زبان گفتوگو و نی اصول شانهای
Соғари худ май барам пеши ҳубоб аз содагӣ
ساغر خود میبرم پیش حباب از سادگی
Тар намегардад зи дарёҳо лаби паймона Эй
تر نمیگردد ز دریاها لب پیمانهای
Бар дар арбоб давлат нест ғайр аз гирдбод
بر در ارباب دولت نیست غیر از گردباد
Пашшае берун намеояд зи меҳмонхона Эй
پشّهای بیرون نمیآید ز مهمانخانهای
Ҷӯади ҳотам бар забони соилон гар бугзарад
جود حاتم بر زبان سایلان گر بگذرد
намерасад дар гӯши ин дуни ҳаматон афсона Эй
میرسد در گوش این دونهمتان افسانهای
эй зи худ ғофил макун аз аҳли дунёи орзӯ
ای ز خود غافل مکن از اهل دنیا آرزو
Кул диҳанд ин Тифли табъони санг бар девона Эй
کل دهند این طفلطبعان سنگ بر دیوانهای
Дар даҳони мардуми ғофили забони ҳарзаи гӯй
در دهان مردم غافلزبانِ هرزهگوی
Ҷғд беболӣ сет афтодаст дар вайрона Эй
جغد بیبالیست افتادست در ویرانهای
Май раванди ош худоӣ гуфта аҳли рӯзгор
میروند آش خدایی گفته اهل روزگار
Гар барояд дӯди оҳӣ аз даруни хона Эй
گر برآید دود آهی از درون خانهای
Хӯшаи чинони хирмани номӯсро оташ зананд
خوشهچینان خرمن ناموس را آتش زنند
Аз даҳони мӯр агар ногоҳ уфтад дона Эй
از دهان مور اگر ناگاه افتد دانهای
Сидои по аз баннои халқ кӯтаҳ карда ам
سیدا پا از بنای خلق کوته کردهام
Май намояди пеши чашмами осмони вайрона Эй
مینماید پیش چشمم آسمان ویرانهای