То ту рафтӣ анҷуман гардид мотами хона Эй

تا تو رفتی انجمن گردید ماتم‌خانه‌ای

Шамъ афтодаст ҳамчун мурдаи парвона Эй

شمع افتادست همچون مرده پروانه‌ای

Рафтӣу базми маро яксар парешони сохтӣ

رفتی و بزم مرا یکسر پریشان ساختی

Неи суроҳеи пеши соқии не ба ҷои паймона Эй

نی صراحی پیش ساقی نی به جا پیمانه‌ای

Омадам чун офтоб аз дасти танҳоӣ ба ҷон

آمدم چون آفتاب از دست تنهایی به جان

Рӯзгорӣ шуд намеёбам ба худ ҳам хона Эй

روزگاری شد نمی‌یابم به خود هم‌خانه‌ای

Ҷӯши савдои ту ҳрдм мезанад сангам ба сар

جوش سودای تو هردم می‌زند سنگم به سر

Май рӯм дар кӯчаҳо монандаи девона Эй

می‌روم در کوچه‌ها مانندهٔ دیوانه‌ای

Ҷуст ва ҷӯят мекунам аз худ намеёбам хабар

جست‌و‌جویت می‌کنم از خود نمی‌یابم خبر

Гоҳ аз ҳам суҳбатон ҷӯям гуҳ аз девона Эй

گاه از هم‌صحبتان جویم گه از دیوانه‌ای

Устихонам тўтё хоҳад шуд аз ҷаври фалак

استخوانم توتیا خواهد شد از جور فلک

Дар гулӯии Асия афтодаам чун дона Эй

در گلوی آسیا افتاده‌ام چون دانه‌ای

Сидо аз хонаам то он парии рӯ рафта аст

سیدا از خانه‌ام تا آن پری‌رو رفته است

Куштаи шамъ кулбаам девонаи парвона Эй

کشته شمع کلبه‌ام دیوانه پروانه‌ای