Нўхти ман зи сафар то ба ватани омада Эй
نوخط من ز سفر تا به وطن آمدهای
Серумаи чашмӣ ва дар дидаи ман омада Эй
سرمه چشمی و در دیده من آمدهای
Зулфи шбрнги ту дили бардаи зи савдогари машк
زلف شبرنگ تو دل برده ز سوداگر مشک
Рафтае ҷониби ҳинду зи хутани омада Эй
رفتهای جانب هند و ز ختن آمدهای
Қомати сарви хатати сабзау рухсори ту гул
قامت سرو خطت سبزه و رخسار تو گل
Чашми бади давр ки чун саҳни чамани омада Эй
چشم بد دور که چون صحن چمن آمدهای
Дар сари бодаи кашони мағзи парешон шуда аст
در سر بادهکشان مغز پریشان شده است
То ту дар базми ман эй пистаи даҳани омада Эй
تا تو در بزم من ای پستهدهن آمدهای
Сокинони чаман аз боғи гурезон шуда анд
ساکنان چمن از باغ گریزان شدهاند
Баҳри ғоратгарии сарви самани омада Эй
بهر غارتگری سرو سمن آمدهای
Нофаро серумаи чашми сияҳат сӯхта аст
نافه را سرمه چشم سیهت سوخته است
Зада оташ ба ғизолони хутани омада Эй
زده آتش به غزالان ختن آمدهای
Кулбаам аз рахт эй моҳи чироғон шуда аст
کلبهام از رخت ای ماه چراغان شده است
То ба дили пурсӣ парвонаи ман омада Эй
تا به دل پرسی پروانه من آمدهای
Гуфта будӣ ба ту паймони рӯм ва тоза кунам
گفته بودی به تو پیمان روم و تازه کنم
Бар сари аҳди худ эй ъҳдшкни омада Эй
بر سر عهد خود ای عهدشکن آمدهای
Тӯтӣон бар варақи ойӣна таҳрир кунанд
طوطیان بر ورق آیینه تحریر کنند
Сидои ҳамчуи қалам то ба сухани омада Эй
سیدا همچو قلم تا به سخن آمدهای