Чеҳраи афрӯхта ҳамчун гули боғи омада Эй
چهره افروخته همچون گل باغ آمدهای
Соғари бода ба кафи тозаи димоғи омада Эй
ساغر باده به کف تازه دماغ آمدهای
Чаҳ кунам то ба лабати роҳи сухани бкшоим
چه کنم تا به لبت راه سخن بکشایم
Ту ки маҳҷӯбтар аз ғунчаи боғи омада Эй
تو که محجوبتر از غنچه باغ آمدهای
Лолаи зорӣ ки дилам дошт хазони сохта Эй
لالهزاری که دلم داشت خزان ساختهای
Баҳри ғоратгареи гулшани доғи омада Эй
بهر غارتگریی گلشن داغ آمدهای
Гаштае барқ ва ба парвонаам оташ зада Эй
گشتهای برق و به پروانهام آتش زدهای
Тунди бодӣ шуда бар қасди чароғи омада Эй
تند بادی شده بر قصد چراغ آمدهای
Булбулу фохтаро дар қафас андохта Эй
بلبل و فاخته را در قفس انداختهای
То ту эй сарви гули андом ба боғи омада Эй
تا تو ای سرو گلاندام به باغ آمدهای
Теғи хунин ба миёни судаи алмос ба мушт
تیغ خونین به میان سوده الماس به مشت
Задае захм ва ба дили пурсӣ доғи омада Эй
زدهای زخم و به دل پرسی داغ آمدهای
Сидо бар сари иқболи худ аз бахти сиёҳ
سیدا بر سر اقبال خود از بخت سیاه
Соя андохта ҳамчун пар зоғ омад ҳ Эй
سایه انداخته همچون پر زاغ آمدهای