Аз шикоят дил намесозад зи мо андеша Эй

از شکایت دل نمی‌سازد ز ما اندیشه‌ای

Ошнои мо буд ёри маломати пеша Эй

آشنای ما بود یار ملامت‌پیشه‌ای

Подшоҳии кӯи зи малик худ намегирад хабар

پادشاهی کو ز ملک خود نمی‌گیرد خبر

Мурдаи ширӣ буд афтодаи давр аз беша Эй

مرده شیری بود افتاده دور از بیشه‌ای

Май рӯми имрӯз аз майхона бо чашми пари об

می‌روم امروز از میخانه با چشم پر آب

То чаро дар пои хам холӣ накардам шиша Эй

تا چرا در پای خم خالی نکردم شیشه‌ای

Пойдорӣ дар сутуни қасри давлат бе таҳят

پایداری در ستون قصر دولت بی‌تهیت

Брнёиди чуст дар нахлӣ ки набӯд реша Эй

برنیاید چست در نخلی که نبود ریشه‌ای

Бар дуои хайри рӯҳи рафтагонро шод кун

بر دعای خیر روح رفتگان را شاد کن

Хоксоронро набошад ҷузи гадои пеша Эй

خاکساران را نباشد جز گدایی پیشه‌ای

намедиҳад калаками зи файзи олами болои хабар

می‌دهد کلکم ز فیض عالم بالا خبر

Дар сухан чун хома ман нест даври андеша Эй

در سخن چون خامه من نیست دور اندیشه‌ای

Сидо чун кӯҳкан дорам ба ҷон кандан сиррӣ

سیدا چون کوهکن دارم به جان کندن سری

Кори худро мекунам охир ба пушти теша Эй

کار خود را می‌کنم آخر به پشت تیشه‌ای