Рафтӣу шурӣ ба ҷони нотавони андохтӣ

رفتی و شوری به جان ناتوان انداختی

Омадӣу оташӣ дар хону мони андохтӣ

آمدی و آتشی در خان و مان انداختی

Новак андозон чашмат ҳар тараф дар ҷилва анд

ناوک اندازان چشمت هر طرف در جلوه اند

То чу абрӯ бар сари бозуи камони андохтӣ

تا چو ابرو بر سر بازو کمان انداختی

Меҳрбонӣҳо намӯдӣ аввалу охир чу шамъ

مهربانیها نمودی اول و آخر چو شمع

Шуълаи бедоде дар мағзи ҷони андохтӣ

شعله بیدادیی در مغز جان انداختی

Аз хиҷолат чун камони мушкил ки сар боло кунам

از خجالت چون کمان مشکل که سر بالا کنم

То марои давр аз назар ҳамчун нишони андохтӣ

تا مرا دور از نظر همچون نشان انداختی

Андалебон аз сияҳи бахтии ҳама хӯн ме хуранд

عندلیبان از سیه بختی همه خون می خورند

Барги гулро то зи сунбули сояи бони андохтӣ

برگ گل را تا ز سنبل سایه بان انداختی

Оташам дар ҷон задӣ ва аз назар ғоӣб шудӣ

آتشم در جان زدی و از نظر غائب شدی

Ташна ам кардӣ ва дар реги равони андохтӣ

تشنه ام کردی و در ریگ روان انداختی

Лутф ҳо кардӣ ва афгандӣ ба якбор аз назар

لطف ها کردی و افگندی به یکبار از نظر

Аз замини бардоштии вази осмони андохтӣ

از زمین برداشتی وز آسمان انداختی

Буии пероҳан ки будӣ нури чашми аҳли дил

بوی پیراهن که بودی نور چشم اهل دل

Оташӣ кардӣ ба ҷони корвони андохтӣ

آتشی کردی به جان کاروان انداختی

Заҳр хндӣ кардӣу бунёди олами сӯхтӣ

زهر خندی کردی و بنیاد عالم سوختی

Ин чаҳ шурӣ буд аз он лаб дар ҷаҳони андохтӣ

این چه شوری بود از آن لب در جهان انداختی

Гуфта будӣ дӯш хоҳам рехти хӯни сидо

گفته بودی دوش خواهم ریخت خون سیدا

Худ яқин кардӣ ва моро дар гумони андохтӣ

خود یقین کردی و ما را در گمان انداختی