Маро дар баҳри ғам чун мавҷи об андохтӣ рафтӣ
مرا در بحر غم چون موج آب انداختی رفتی
Ба ҷисми лоғари ман печу тоб андохтӣ рафтӣ
به جسم لاغر من پیچ و تاب انداختی رفتی
Шитоби олӯдаи вақти субҳдами рахти сафари бастӣ
شتاب آلوده وقت صبحدم رخت سفر بستی
Ба ҷонами ҳамчуи симоби изтироб андохтӣ рафтӣ
به جانم همچو سیماب اضطراب انداختی رفتی
Карами фармӯдаи аҳволами нпрсидӣ чаҳ зулмаст ин
کرم فرموده احوالم نپرسیدی چه ظلم است این
Ҳалоками сохтӣ по дар рикоб андохтӣ рафтӣ
هلاکم ساختی پا در رکاب انداختی رفتی
Ба лаб Меҳрӣ задӣ чун ғунчаи гулшани зи мҳҷўбӣ
به لب مهری زدی چون غنچه گلشن ز مهجوبی
Ба рух аз сояи мижгони ниқоб андохтӣ рафтӣ
به رخ از سایه مژگان نقاب انداختی رفتی
Надорам бе ту эй кони малоҳати як дами оромӣ
ندارم بی تو ای کان ملاحت یک دم آرامی
Ба захми ман намак ҳамчун кабоб андохтӣ рафтӣ
به زخم من نمک همچون کباب انداختی رفتی
Маи ман пардаҳои чашми худ фарш раҳат кардам
مه من پرده های چشم خود فرش رهت کردم
Ба хӯнами шастӣ ва дар офтоб андохтӣ рафтӣ
به خونم شستی و در آفتاب انداختی رفتی
Ба доғами машки пошидӣ ба хӯнам даст олудӣ
به داغم مشک پاشیدی به خونم دست آلودی
Ба чашмам оташ афгандӣ дар об андохтӣ рафтӣ
به چشمم آتش افگندی در آب انداختی رفتی
Наҳодӣ рӯ ба роҳу ваъдаи боз омадан кардан
نهادی رو به راه و وعده باز آمدن کردن
Маро аз интизорӣ дар азоб андохтӣ рафтӣ
مرا از انتظاری در عذاب انداختی رفتی
Ба меолӯда кардӣ гӯшаи домони исмат ро
به می آلوده کردی گوشه دامان عصمت را
Каттони хешро дар моҳтоб андохтӣ рафтӣ
کتان خویش را در ماهتاب انداختی رفتی
Баровардӣ хат ва бар ҳам задӣ аҷзои олам ро
برآوردی خط و بر هم زدی اجزای عالم را
Намӯдӣ рӯйу оташ дар китоб андохтӣ рафтӣ
نمودی روی و آتش در کتاب انداختی رفتی
Ба сӯии сидоӣ хеш кардӣ гӯшаи чашмӣ
به سوی سیدای خویش کردی گوشه چشمی
Ба як паймона май масту хароб андохтӣ рафтӣ
به یک پیمانه می مست و خراب انداختی رفتی