Маро то кӣ дуанд орзӯии дил ба ҳар сӯе

مرا تا کی دواند آرزوی دل به هر سویی

Мабодои ҳеҷ касро дар ҷаҳони фарзанди бдхўиӣ

مبادا هیچ کس را در جهان فرزند بدخویی

Каманди орзӯ дар даст май гирдам дар ин саҳро

کمند آرزو در دست می گردم در این صحرا

Тасаллӣ май даҳуми худро ба нақши пои оҳӯе

تسلی می دهم خود را به نقش پای آهویی

зи девори бадан аз заъфи перӣ муттако дорам

ز دیوار بدن از ضعف پیری متکا دارم

Наме гирдам чу Тифли сӯрат аз паҳлу ба паҳлуе

نمی گردم چو طفل صورت از پهلو به پهلویی

Туҳидасти омадами имрӯз дар бозори худбинон

تهیدست آمدم امروز در بازار خودبینان

Харидорӣ накард ойинаамро одамии рӯе

خریداری نکرد آئینه ام را آدمی رویی

Таманнои зи пооФтодгон хам кард пуштам ро

تمنای ز پاافتادگان خم کرد پشتم را

Хӯрам чун ғунчаи хӯни байнами сиррирогар ба зонуе

خورم چون غنچه خون بینم سری را گر به زانویی

зи чашми қибла ҳамчун тоқи касрии даври афтода

ز چشم قبله همچون طاق کسری دور افتاده

Нигаҳро кардаам то морпечи тоқи абрӯе

نگه را کرده ام تا مارپیچ طاق ابرویی

Мусаххар карда будам дар ҷавонии нафаси саркаш ро

مسخر کرده بودم در جوانی نفس سرکش را

Камон куҳнаамро дар баробар нест бозуе

کمان کهنه ام را در برابر نیست بازویی

Димоғам хушк шуд чун шона аз буии парешоне

دماغم خشک شد چون شانه از بوی پریشانی

Куҷои дасти насими субҳдами вокрдаҳи гесуе

کجا دست نسیم صبحدم واکرده گیسویی

Гадо аз хон арбоб кардам лаб хушк ме ояд

گدا از خوان ارباب کردم لب خشک می آید

Бишӯй эй орзӯи даст аз тамаъ нам нест дар ҷӯӣ

بشوی ای آرزو دست از طمع نم نیست در جویی

Ба пои лолау гули рӯзгорӣ ғунча гардидам

به پای لاله و گل روزگاری غنچه گردیدم

Бздм аз гулистони ҷаҳон эй сидои бӯе

بزدم از گلستان جهان ای سیدا بویی