Ҳамчуи гули кӣсаи лаболаби зи дирам май ое

همچو گل کیسه لبالب ز درم می آیی

Лаби пар аз ханда чу арбоби карам май ое

لب پر از خنده چو ارباب کرم می آیی

Нақши пои ту марои қибла намо ме гардад

نقش پای تو مرا قبله نما می گردد

Ҳамчуи оҳӯи зи биёбони ҳарам май ое

همچو آهو ز بیابان حرم می آیی

Наргис аз дидани рухсори ту девона шавад

نرگس از دیدن رخسار تو دیوانه شود

эй прирўи зи гулистони Ирам май ое

ای پریرو ز گلستان ارم می آیی

Май чу дар шиша равад баҳри ато ҷӯш занад

می چو در شیشه رود بحر عطا جوش زند

Маст дар перҳани барги карам май ое

مست در پیرهن برگ کرم می آیی

Аз ғами абрӯят эй моҳи ҳилолӣ шуда ам

از غم ابرویت ای ماه هلالی شده ام

Май рӯй аз сари болинам ва кам май ое

می روی از سر بالینم و کم می آیی

Ҳамраҳи ғайри зи пеши назарам май гузарӣ

همره غیر ز پیش نظرم می گذری

То кӣ эй арбадаи ҷӯи баҳри ситам май ое

تا کی ای عربده جو بهر ستم می آیی

Сидо ҳар нафас аз хеш фано ме гардад

سیدا هر نفس از خویش فنا می گردد

Бози баргаштаи зи саҳрои адам май ое

باز برگشته ز صحرای عدم می آیی