Бо баду неки ҷаҳон аз бскаҳи ҳмдўшими мо

با بد و نیک جهان از بسکه همدوشیم ما

Серумаро чашмему ҳарфи сахтро гӯшем мо

سرمه را چشمیم و حرف سخت را گوشیم ما

Уқдае дар ҳар хами зулфӣ ки бошад шона ем

عقده ایی در هر خم زلفی که باشد شانه ایم

Кокулӣ ҳар ҷо парешон мешавад дӯшем мо

کاکلی هر جا پریشان می شود دوشیم ما

Қомати мо хам шудау фикри канор аз сар нарафт

قامت ما خم شده و فکر کنار از سر نرفت

Чун камони ҳалқаи танг аз даст оғӯшем мо

چون کمان حلقه تنگ از دست آغوشیم ما

Зулф ӯро бандаему кокул ӯро асир

زلف او را بنده ایم و کاکل او را اسیر

Сунбул ӯро ғуломи ҳалқа дар гӯшем мо

سنبل او را غلام حلقه در گوشیم ما

Бас ки имрӯзи имтиёз аз аҳли олам барда анд

بس که امروز امتیاز از اهل عالم برده اند

Заҳр агар дар ҷом мо резанд менӯшем мо

زهر اگر در جام ما ریزند می نوشیم ما

Ҳеҷ кас аз мо либоси тираи бахтиро набард

هیچ کس از ما لباس تیره بختی را نبرد

Рӯзгорӣ шуд ки чун кокул сияҳ пӯшем мо

روزگاری شد که چون کاکل سیه پوشیم ما

Маънӣ дар ҳар ки мебайнем хизмат ме кунем

معنی در هر که می بینیم خدمت می کنیم

Хонаи зоди аҳли фаҳм ва банда ҳушем мо

خانه زاد اهل فهم و بنده هوشیم ما

Шикваи равшандилонро қосидӣ дар кор нест

شکوه روشندلان را قاصدی در کار نیست

Ҳар ки аз мо ҳарчӣ гуяд дар биногвашем мо

هر که از ما هرچه گوید در بناگوشیم ما

Сидои ҳмсҳбтони моро наме созанди ёд

سیدا همصحبتان ما را نمی سازند یاد

Ғунчаи сон аз тангдастӣ ҳо фаромӯшем мо

غنچه سان از تنگدستی ها فراموشیم ما