То лабати номи бароварда ба ширини суханӣ

تا لبت نام برآورده به شیرین سخنی

Тӯтӣонро ба сари афтодаи ғами кӯҳканӣ

طوطیان را به سر افتاده غم کوهکنی

Гирдбодам ба биёбон шудаам саргардон

گردبادم به بیابان شده ام سرگردان

Домани дашт ҷунунаст ба дӯшами кафанӣ

دامن دشت جنون است به دوشم کفنی

Бсмли фитнаи чашмони ту оҳӯии хато

بسمل فتنه چشمان تو آهوی خطا

Бастаи зулфи ту савдогари машки хутанӣ

بسته زلف تو سوداگر مشک ختنی

Бе ту гул чок зада ҷайби ҳусайнӣ бар дӯш

بی تو گل چاک زده جیب حسینی بر دوش

Сарви пӯшида ба ёди ту либоси ҳасанӣ

سرو پوشیده به یاد تو لباس حسنی

Бе қарории зи ман ва аз ту тамошо кардан

بی قراری ز من و از تو تماشا کردن

Бо ту харгоҳи нишинӣ ва ба ман бе ватанӣ

با تو خرگاه نشینی و به من بی وطنی

Аз насими саҳару буии гули озурдаи шӯй

از نسیم سحر و بوی گل آزرده شوی

Санг бар сина занад пеши ту нозуки баданӣ

سنگ بر سینه زند پیش تو نازک بدنی

Дар чаман сарв надорад қади раънои ту ро

در چمن سرو ندارد قد رعنای تو را

Перҳани зъФрӣу ранги қабои ёсуманӣ

پیرهن زعفری و رنگ قبا یاسمنی

Сафи мижгони ту аз сафи шиканони бардаи гарав

صف مژگان تو از صف شکنان برده گرو

Тарки чашми ту буд манзари роҳи занӣ

ترک چشم تو بود منظر راه زنی

Тӯтӣон бар лаби худ меҳр хамӯшӣ зада анд

طوطیان بر لب خود مهر خموشی زده اند

Чғдро дода фалаки мансаби шикаршиканӣ

چغد را داده فلک منصب شکرشکنی

Халқ гиранд чу ойинаи фӯлод ба зар

خلق گیرند چو آئینه فولاد به زر

Ҳар киро ҳаст ба бар халъати рўӣинаҳи танӣ

هر که را هست به بر خلعت روئینه تنی

Тобиши нури ма аз парда бурун ме ояд

تابش نور مه از پرده برون می آید

Рафта аз дӯши ман андеша бе перҳанӣ

رفته از دوش من اندیشه بی پیرهنی

Миваи хулди куҷои неъмати дидори куҷо

میوه خلد کجا نعمت دیدار کجا

Себ ҷинат накунад даъвӣии себи зжқнӣ

سیب جنت نکند دعویی سیب ذژقنی

Сидои аҳли ҳунари иззат дигар доранд

سیدا اهل هنر عزت دیگر دارند

Нарасад оҳӯии ваҳшӣ ба ғизоли хутанӣ

نرسد آهوی وحشی به غزال ختنی