Ба хоб омад марои Лайлии вшӣ чун сарви мавзунӣ

به خواب آمد مرا لیلی وشی چون سرو موزونی

Шудам бедор ҳар мӯ бар серум шуд беди маҷнӯнӣ

شدم بیدار هر مو بر سرم شد بید مجنونی

Май гули перҳанро бо тавваҷуҳи шер май созам

می گل پیرهن را با توجه شیر می سازم

зи қурс моҳтоб овардаам бар дасти собӯнӣ

ز قرص ماهتاب آورده ام بر دست صابونی

Куҷо май мекашидӣ эй маи ошиқи навози ман

کجا می می کشیدی ای مه عاشق نواز من

Ки меомад ба гӯшам то саҳари овози қонӯнӣ

که می آمد به گوشم تا سحر آواز قانونی

зи савдояти ман девона дар ҳар хона ме рафтам

ز سودایت من دیوانه در هر خانه می رفتم

Ба чашмам медаромад сӯрати Лайлӣу маҷнӯнӣ

به چشمم می درآمد صورت لیلی و مجنونی

Наме бенанди меҳру моҳу Зуҳра рӯй озодӣ

نمی بینند مهر و ماه و زهره روی آزادی

Муқайяд кардаанд имрӯз ҳар якро ба гардунӣ

مقید کرده اند امروز هر یک را به گردونی

Гадо аз маҷлиси дарёи дилони лаб хушк ме ояд

گدا از مجلس دریا دلان لب خشک می آید

Ба чашм ӯ шуда ҳар қатраи обии чашмаи хӯнӣ

به چشم او شده هر قطره آبی چشمه خونی

Ба кафи тасбеҳи зоҳиди уқдаи ҳамён зар бошад

به کف تسبیح زاهد عقده همیان زر باشد

Буд мисвок ӯ бар сари калиди ганҷи қорунӣ

بود مسواک او بر سر کلید گنج قارونی

зи аҳволи хароби сидои худ чаҳ май пурсӣ

ز احوال خراب سیدای خود چه می پرسی

Буд Фарҳод дар кӯҳӣу маҷнӯнӣ ба ҳомӯнӣ

بود فرهاد در کوهی و مجنونی به هامونی