Дамид хат ва дар оғӯши ман наме ое

دمید خط و در آغوش من نمی آیی

Баҳори гашт ва ба сайри чаман наме ое

بهار گشت و به سیر چمن نمی آیی

Ту буии Юсуфи мисрӣ ва ман чу ёқӯбам

تو بوی یوسف مصری و من چو یعقوبم

Чаро бурун шуда аз перҳан наме ое

چرا برون شده از پیرهن نمی آیی

зи ваъдаҳои ту шуд гавҳари дили ман об

ز وعده های تو شد گوهر دل من آب

Гудохтам зи ғам эй симтн наме ое

گداختم ز غم ای سیمتن نمی آیی

Шароб май хурӣ ва май рӯй зи худ ҳар дам

شراب می خوری و می روی ز خود هر دم

Кабоб мекунӣ ва дар сухан наме ое

کباب می کنی و در سخن نمی آیی

Бирав ба боғ назар кун ба рӯй булбулу гул

برو به باغ نظر کن به روی بلبل و گل

Чаро шукуфтаи чунин пеши ман наме ое

چرا شکفته چنین پیش من نمی آیی

Даруни дидаи ман чун нигаҳ буд ҷоят

درون دیده من چون نگه بود جایت

Ту нури чашми манӣ дар ватан наме ое

تو نور چشم منی در وطن نمی آیی

Дар интизори висоли ту сидо шудаи пер

در انتظار وصال تو سیدا شده پیر

Хазон расед ва ту эй гули бадан наме ое

خزان رسید و تو ای گل بدن نمی آیی