Хок маҷнӯн дод то бар боди оҳи сарди мо

خاک مجنون داد تا بر باد آه سرد ما

Хоҳад омад хонаи хез акнӯн ба саҳрои гирди мо

خواهد آمد خانه خیز اکنون به صحرا گرد ما

Каҳрабо дар дасти мо кӣ метавонад оби рехт

کهربا در دست ما کی می تواند آب ریخت

намекашад бе обрӯеи пеши ранги зарди мо

می کشد بی آبرویی پیش رنگ زرد ما

Кӯҳ хоҳад ҷуст ҳамчун набзи беморони зи ҷо

کوه خواهد جست همچون نبض بیماران ز جا

Гар ба пушт ӯ гузорад бори худро дарди мо

گر به پشت او گذارد بار خود را درد ما

Лашкари мо хоксоронро ба чашм кам мубин

لشکر ما خاکساران را به چشم کم مبین

Шаҳсаворӣ ҳаст пинҳон дар миёни гирди мо

شهسواری هست پنهان در میان گرد ما

Сидо бо дардмандони диёри маърифат

سیدا با دردمندان دیار معرفت

Ашки сурху чеҳраи коҳист роҳ оварад мо

اشک سرخ و چهره کاهیست راه آورد ما