То ба он гулгуни қабо чун сояи ҳмдўшими мо

تا به آن گلگون قبا چون سایه همدوشیم ما

Перҳан дар хӯни худ олӯда мепӯшем мо

پیرهن در خون خود آلوده می پوشیم ما

Пеши мо эй шамъи лофи суҳбат ороӣ мазан

پیش ما ای شمع لاف صحبت آرایی مزن

Сад забон дорем ҳамчун шона хомӯшем мо

صد زبان داریم همچون شانه خاموشیم ما

Боли қамарии сарвро бошад ҳисори офият

بال قمری سرو را باشد حصار عافیت

Ёр дар ҳар ҷо бағал бигушоед оғӯшем мо

یار در هر جا بغل بگشاید آغوشیم ما

Аз сафои сина бекӣна гавҳар ме кунем

از صفای سینه بی کینه گوهر می کنیم

Чун садафи як қатраи обӣ ки менӯшем мо

چون صدف یک قطره آبی که می نوشیم ما

Рӯзҳо чун соя ҳамроҳем ҳар ҷо ме рӯем

روزها چون سایه همراهیم هر جا می رویم

Шаб чу мегардад зи ёд ӯ фаромӯшем мо

شب چو می گردد ز یاد او فراموشیم ما

Дар либос шбрўӣ кардаст пинҳони хеш ро

در لباس شبروی کردست پنهان خویش را

Доғи доғ аз дасти он моҳ сияҳ пӯшем мо

داغ داغ از دست آن ماه سیه پوشیم ما

Май прстоним аз савдоӣ фардо фориғем

می پرستانیم از سودای فردا فارغیم

Ҳар чаҳ бо мо медиҳанд имрӯз менӯшем мо

هر چه با ما می دهند امروز می نوشیم ما

Поси хотири дорӣ эй ойина аз мо ёди гир

پاس خاطر داری ای آئینه از ما یاد گیر

Айбҳои халқ мебайнем ва мепӯшем мо

عیب های خلق می بینیم و می پوشیم ما

Сидои ҷуз шиква набӯд пешаи бозори гир

سیدا جز شکوه نبود پیشه بازار گیر

Нест тавфирӣ ба ҳар корӣ ки мекӯшем мо

نیست توفیری به هر کاری که می کوشیم ما