Ба шамъи базми имшаб арз кардам хомаи худ ро

به شمع بزم امشب عرض کردم خامه خود را

Ба бозуии пари парвонаи бастами номаи худ ро

به بازوی پر پروانه بستم نامه خود را

Чу гул дар қулзум хӯн зад марои савдои урёнӣ

چو گل در قلزم خون زد مرا سودای عریانی

Ба шохи шуълаи охир паҳн кардам ҷомаи худ ро

به شاخ شعله آخر پهن کردم جامه خود را

Дарин гулшани димоғам хушк шуд аз буии навмидӣ

درین گلشن دماغم خشک شد از بوی نومیدی

Кашидам дар гиребони ғунчаи осои шомаи худ ро

کشیدم در گریبان غنچه آسا شامه خود را

Яке баҳр худо наниҳода ӣӣ бар хоки пешонӣ

یکی بهر خدا ننهاده یی بر خاک پیشانی

Бизан эй зоҳид акнӯн бар замини ъамомаи худ ро

بزن ای زاهد اکنون بر زمین عمامه خود را

Чу шамъ эй сидо аз ҳастӣ худ чашми пӯшедам

چو شمع ای سیدا از هستی خود چشم پوشیدم

Ба як мижгон задан бар ҳам задам ҳангомаи худ ро

به یک مژگان زدن بر هم زدم هنگامه خود را