Зад бар замин чу нақши қадами осмони маро

زد بر زمین چو نقش قدم آسمان مرا

Ҳамвор кард пасту баланди ҷаҳони маро

هموار کرد پست و بلند جهان مرا

Аз ҷунбиши насими гул аз ҷой май рӯм

از جنبش نسیم گل از جای می روم

Аз бас ки карда мавсими перии хазони маро

از بس که کرده موسم پیری خزان مرا

Обам буд зи ашк ва чароғам задуд оҳ

آبم بود ز اشک و چراغم زدود آه

эй вой бар касе ки шавад миҳмони маро

ای وای بر کسی که شود میهمان مرا

Дарвешаму биҳишт баринаст кулба ам

درویشم و بهشت برین است کلبه ام

Натавон фиреб дод ба лабҳои нони маро

نتوان فریب داد به لبهای نان مرا

Ҷое чу гирдбод иқомат наме кунам

جایی چو گردباد اقامت نمی کنم

Аз бас ки ҳаст хона ба реги равони маро

از بس که هست خانه به ریگ روان مرا

То кардаам дар анҷумани рӯзгори ҷой

تا کرده ام در انجمن روزگار جای

Монанди шамъи об шудаи устихони маро

مانند شمع آب شده استخوان مرا

Пуштам хамед ва шуд ба Асои дастами ошно

پشتم خمید و شد به عصا دستم آشنا

Кард осмони нишонаи тиру камони маро

کرد آسمان نشانه تیر و کمان مرا

Аз саъии абр сабз нигарадед реша ам

از سعی ابر سبز نگردید ریشه ام

Корӣ накард тарбияти боғбони маро

کاری نکرد تربیت باغبان مرا

Аз ҳилаҳои нафаси таваккул халос кард

از حیله های نفس توکل خلاص کرد

Аз даст гург дод раҳои шубони маро

از دست گرگ داد رهایی شبان مرا

Ман булбули кабоби гул рӯй оташам

من بلبل کباب گل روی آتشم

Дар шохсори шуъла буд ошёни маро

در شاخسار شعله بود آشیان مرا

Доранд шайху шоби шикояти зи икдгр

دارند شیخ و شاب شکایت ز یکدگر

Дигар сиррӣ намонад ба перу ҷавони маро

دیگر سری نماند به پیر و جوان مرا

Чун ғунча гул аст хамӯшӣ шиори ман

چون غنچه گل است خموشی شعار من

Наниҳодааст меҳр касе бар даҳони маро

ننهاده است مهر کسی بر دهان مرا

Аз ҷӯйбор аҳл кардам даст шаста ам

از جویبار اهل کردم دست شسته ام

То додаанд оби зи теғи забони маро

تا داده اند آب ز تیغ زبان مرا

Монанди сарви бед на гул дорам ва на бар

مانند سرو بید نه گل دارم و نه بر

Баҳр чаҳ коштанд дарин бӯстони маро

بهر چه کاشتند درین بوستان مرا

Савдои зулфи кокулаш аз тира бахтем

سودای زلف کاکلش از تیره بختیم

Таклиф мекунанд ба Ҳиндӯстони маро

تکلیف می کنند به هندوستان مرا

Ҳамчун камони з ҷой нахезам ба рӯзи хеш

همچون کمان ز جای نخیزم به روز خویش

Тир дуо нагирад агар аз миёни маро

تیر دعا نگیرد اگر از میان مرا

Дорам забони хушки қаноат чу сидо

دارم زبان خشک قناعت چو سیدا

Буии кабоби халқи расонади зиёни маро

بوی کباب خلق رساند زیان مرا