Хона бар дӯшами парешони кӯ ватан дорад маро

خانه بر دوشم پریشان کو وطن دارد مرا

Бар ҷунуни таклифи чок перҳан дорад маро

بر جنون تکلیف چاک پیرهن دارد مرا

Ғунча гул нестам то аз насимӣ во шавам

غنچه گل نیستم تا از نسیمی وا شوم

Рӯзгори рафтаи сар дар перҳан дорад маро

روزگار رفته سر در پیرهن دارد مرا

Ҳалқа базмаст тавқи бандагӣ бар гарданам

حلقه بزم است طوق بندگی بر گردنم

Ман ғуломи он ки давр аз анҷуман дорад маро

من غلام آن که دور از انجمن دارد مرا

Нест ҷузи зоғу заған дар ошёни булбулон

نیست جز زاغ و زغن در آشیان بلبلان

Боғбони беҳудаи таклиф чаман дорад маро

باغبان بیهوده تکلیف چمن دارد مرا

Ҳамчуи мурғи байза аз парвоз кардан монда ам

همچو مرغ بیضه از پرواز کردن مانده ام

Бепару болии гирифтор ватан дорад маро

بی پر و بالی گرفتار وطن دارد مرا

Сайри боғи орзӯ кардан надорад эътибор

سیر باغ آرزو کردن ندارد اعتبار

Дидани гули хори девор чаман дорад маро

دیدن گل خار دیوار چمن دارد مرا

намедиҳад Хизри ҳаёт аз олами обами ҳарос

می دهد خضر حیات از عالم آبم هراس

Ин биёбони гирди қасди раҳ задан дорад маро

این بیابان گرد قصد ره زدن دارد مرا

Гирдбод аз бесаранҷомӣ намегардад қарор

گردباد از بی سرانجامی نمی گردد قرار

Тангдастиҳои даврон беватан дорад маро

تنگدستی های دوران بی وطن دارد مرا

Сидо дар суҳбат нодон шавад доно хамӯш

سیدا در صحبت نادان شود دانا خموش

Хомаи кӯтаҳи забони давр аз сухан дорад маро

خامه کوته زبان دور از سخن دارد مرا