Шамъам ва ҳаргиз намесозад касе равшани маро
شمعم و هرگز نمی سازد کسی روشن مرا
намезанад парвона ҳар шаб то саҳари домани маро
می زند پروانه هر شب تا سحر دامن مرا
Андалеб бе пурми вази нола кардан монда ам
عندلیب بی پرم وز ناله کردن مانده ام
Боғбон умрӣаст берун кард аз гулшани маро
باغبان عمریست بیرون کرد از گلشن مرا
Равшаноӣ дорам аз калаки сияҳи бахтами умед
روشنایی دارم از کلک سیه بختم امید
Доғам аз гардун чароғӣ дода ӣӣ равғани маро
داغم از گردون چراغی داده یی روغن مرا
намекунад дар бар қабоӣ пораам кори зира
می کند در بر قبای پاره ام کار زره
Нест дигари миннатӣ аз риштау сӯзани маро
نیست دیگر منتی از رشته و سوزن مرا
Домани умедворӣ суфра ам кардаст паҳн
دامن امیدواری سفره ام کردست پهن
Осмон имрӯз гардидаст прўизни маро
آسمان امروز گردیدست پرویزن مرا
Дар чаман гоҳе ки аз баҳри тамошои рӯи нуҳум
در چمن گاهی که از بهر تماشا رو نهم
намезанад силии з ҳар ҷониби гули сӯсани маро
می زند سیلی ز هر جانب گل سوسن مرا
Гар рӯми пеши руфӯгар май барам шармандагӣ
گر روم پیش رفوگر می برم شرمندگی
Ҳамчуи гул аз дӯш афтодаст пероҳани маро
همچو گل از دوش افتادست پیراهن مرا
Бас ки дар боло нишинон нест чашми имтиёз
بس که در بالا نشینان نیست چشم امتیاز
Рахна девор бошад беҳтар аз равзани маро
رخنه دیوار باشد بهتر از روزن مرا
Ҳамчуи мурғи байза аз урёни танӣ осӯда ам
همچو مرغ بیضه از عریان تنی آسوده ام
Миннати чок гиребон нест бар гардани маро
منت چاک گریبان نیست بر گردن مرا
Хона бар дӯшам кулоҳӣ дорам аз саргаштагӣ
خانه بر دوشم کلاهی دارم از سرگشتگی
Гирдбодами хоксориҳост пероҳани маро
گردبادم خاکساری هاست پیراهن مرا
Нафаси саркашро кашидам аз тиҳии дастӣ ба дом
نفس سرکش را کشیدم از تهی دستی به دام
Охири ин тадбир ғолиб кард бар душмани маро
آخر این تدبیر غالب کرد بر دشمن مرا
Манзили ҳотами зи перон муддатӣ кардам суол
منزل حاتم ز پیران مدتی کردم سئوال
Осмон бар каф Асое дод аз оҳани маро
آسمان بر کف عصایی داد از آهن مرا
Хонаи ман бас лабрезаст аз дӯди чароғ
خانه من بس لبریز است از دود چراغ
Нест шабҳо хоб ҳамчун дидаи равзани маро
نیست شبها خواب همچون دیده روزن مرا
Кардаам аз фоқа бисёр сарду перҳан
کرده ام از فاقه بسیار سرد و پیرهن
Рустамӣ бояд براردи зин чаҳ бежани маро
رستمی باید برآرد زین چه بیژن مرا
Дар чаман шабҳо надорам роҳат аз дасти насим
در چمن شبها ندارم راحت از دست نسیم
Ғунча хусбам душман ҷонаст пероҳани маро
غنچه خسبم دشمن جانست پیراهن مرا
Сидо аз хона натавонам қадами беруни ниҳод
سیدا از خانه نتوانم قدم بیرون نهاد
Карда чун паргори даврони пой дар домани маро
کرده چون پرگار دوران پای در دامن مرا