эй фалаки қадари рӯз ва шаб бошанд

ای فلک قدر روز و شب باشند

Посбони ту офтобу қамар

پاسبان تو آفتاب و قمر

Дастгири ту чори ёр буд

دستگیر تو چار یار بود

Бо ту пушту паноҳи пайғамбар

با تو پشت و پناه پیغمبر

Гулшани давлатат буд сарсабз

گلشن دولتت بود سرسبز

Нахли умри ту боди тоза ва тар

نخل عمر تو باد تازه و تر

Ҳоҷёнро ту аз карам шуда Эй

حاجیان را تو از کرم شده ای

Чун збидаҳи бароаи ҳақи раҳбар

چون زبیده براه حق رهبر

Бо ту ҳар кас ки душманӣ дорад

با تو هر کس که دشمنی دارد

Хок дар чашми боду санги басар

خاک در چشم باد و سنگ بسر

Карда даврони Халифаи номи ту ро

کرده دوران خلیفه نام تو را

Шуҳра дар донишии баҳри кишвар

شهره در دانشی بهر کشور

Рўзгористи мо ва дил ҳастем

روزگاریست ما و دل هستیم

Бар дуои ту шом то ба саҳар

بر دعای تو شام تا به سحر

Нуктаи донои маро ба ту арзӣаст

نکته دانا مرا به تو عرضیست

Гӯша на як дам эй сухан парвар

گوشه نه یک دم ای سخن پرور

Масҳӣ ӣӣ доштами бпои дируз

مسحی یی داشتم بپا دیروز

Сурх монанди лолаи аҳмар

سرخ مانند لاله احمر

Карда буд аз барои тайёраш

کرده بود از برای طیارش

Авестоади фалак ба хӯни ҷигар

اوستاد فلک به خون جگر

Буд гулшан ба ранг ӯ ҳайрон

بود گلشن به رنگ او حیران

Аз ғамаши ғунча буд дар хӯн тар

از غمش غنچه بود در خون تر

Атласи чарх буд азуи шафақӣ

اطلس چرخ بود ازو شفقی

Лаъл мешуд зи акс ӯ гавҳар

لعل می شد ز عکس او گوهر

Буд собӯни пазӣ дар ин кӯча

بود صابون پزی در این کوچه

Хонумонаш худо кунад абтар

خانمانش خدا کند ابتر

Рехта буд лои собӯн ро

ریخته بود لای صابون را

Он худо бе хабари бароаи гунаҳ

آن خدا بی خبر براه گنه

Пои ниҳодами з рӯй нодонӣ

پا نهادم ز روی نادانی

Бар гумоне ки ҳаст хокистар

بر گمانی که هست خاکستر

Гирди худ хостам ки баргардам

گرد خود خواستم که برگردم

Ғӯта хӯрдам зи пой то ба камар

غوطه خوردم ز پای تا به کمر

Ба сад афсуни баромадами зонҷо

به صد افسون برآمدم زآنجا

Даст ҳайрат гузоштам бар сар

دست حیرت گذاشتم بر سر

Рафтам ва дар канорае шастам

رفتم و در کناره ای شستم

Дидам аз ранг ӯ намонда асар

دیدم از رنگ او نمانده اثر

Гашта масӣҳии кабӯди кафши сиёҳ

گشته مسیحی کبود کفش سیاه

Аз кудурат шудам чу нилӯфар

از کدورت شدم چو نیلوفر

Даст дар пои хештани барадам

دست در پای خویشتن بردم

Гуфтам ин пост аз каси дигар

گفتم این پاست از کس دیگر

Кафшу масӣҳии зи пои афтода

کفش و مسیحی ز پای افتاده

Ҳар ду аз ҳам шуданд зеру зибр

هر دو از هم شدند زیر و زبر

Барадам ӯро ба ҷониби бозор

بردم او را به جانب بازار

Ҳеҷ каси сӯй ӯ накард назар

هیچ کس سوی او نکرد نظر

Рафтаи рафта азу шудам далер

رفته رفته ازو شدم دلیر

Додам ӯро ба даст мешайъ гар

دادم او را به دست میشی گر

Соҳбо дод ман азуи бустон

صاحبا داد من ازو بستان

Соз ӯро азин диёри бадар

ساز او را ازین دیار بدر

ё диҳад масӣҳии марои товон

یا دهد مسیحی مرا تاوان

ё фиристад чу ғунчаи муштии зар

یا فرستد چو غنچه مشتی زر

ё бигӯ роҳи хеш пок кунад

یا بگو راه خویش پاک کند

ё равад зини гузар ба ҷой дигар

یا رود زین گذر به جای دگر

Бо ту аз саргузашт худ гуфтам

با تو از سرگذشت خود گفتم

эй сахои пешаи баланди ахтар

ای سخا پیشه بلند اختر

Сидо мекунад дуои ту ро

سیدا می کند دعای تو را

Зинда бошӣ ту то дами маҳшар

زنده باشی تو تا دم محشر