Диламро бардаи сарви ҷомаи зебӣ
دلم را برده سرو جامه زیبی
Биҳиштии талъатии одами фиребӣ
بهشتی طلعتی آدم فریبی
зи савдояши парешони хубрӯён
ز سودایش پریشان خوبرویان
Харидорон ба ҳар ҷониби парешон
خریداران به هر جانب پریشان
Дӯконаши шамъи баққолони олам
دکانش شمع بقالان عالم
Матоъаши шери мурғу ҷони одам
متاعش شیر مرغ و جان آدم
Чаҳ дукони боғи ҷинати шармсорам
چه دکان باغ جنت شرمسارم
Фалак чун ҷўзи пучӣ бар канораш
فلک چون جوز پوچی بر کنارش
Сабадҳо бар дӯконаши ҷой бар ҷо
سبدها بر دکانش جای بر جا
Гул рӯй сабади чашми тамошо
گل روی سبد چشم تماشا
Даҳонаш пистаи боғи табассум
دهانش پسته باغ تبسم
Забонаши мағзи бодоми такаллум
زبانش مغز بادام تکلم
Чу писта ҳар ки мебинад даҳонаш
چو پسته هر که می بیند دهانش
Шавад аз пӯсти пӯшон дар дӯконаш
شود از پوست پوشان در دکانش
з санҷидаш димоғи лаъли хўнбор
ز سنجیدش دماغ لعل خونبار
зи рангаш сурх гашта рӯй бозор
ز رنگش سرخ گشته روی بازار
Тарозуи шармсори чашми масташ
ترازو شرمسار چشم مستش
Кашида сангсориҳо зи дасташ
کشیده سنگساری ها ز دستش
Фалак дар пеш дӯконаш намӯдӣ
فلک در پیش دکانش نمودی
Фитодаи куҳнаи лангии кабӯдӣ
فتاده کهنه لنگی کبودی
Тарозуи чархи шоҳини каҳкашонаш
ترازو چرخ شاهین کهکشانش
Маи анвари сабадҳои дӯконаш
مه انور سبدهای دکانش
Кашад мизони гардуни хушксолӣ
کشد میزان گردون خشکسالی
Шудаи хуршеду маро пилаи холӣ
شده خورشید و مه را پله خالی
Рух ӯ бастаи ойини чорсў ро
رخ او بسته آئین چارسو را
Музайян карда шаҳри орзӯ ро
مزین کرده شهر آرزو را
зи рӯйиши тими саррофони биҳиштӣ
ز رویش تیم صرافان بهشتی
зи хаташи шаҳри машкандӯда хиштӣ
ز خطش شهر مشک اندوده خشتی
Ниҳоли айши сабз аз орзӯяш
نهال عیش سبز از آرزویش
Гули фирдавси барги нозбўиш
گل فردوس برگ نازبویش
Лабаши парвардаи хурмои ҷинат
لبش پرورده خرمای جنت
з лаълаш карда ширинии ҳаловат
ز لعلش کرده شیرینی حلاوت
зи сркои бардаи хеши тундхуе
ز سرکا برده خویش تندخویی
Гурезон аз дӯконаши тршрўиӣ
گریزان از دکانش ترشرویی
зи савдои анораши гарми бозор
ز سودای انارش گرم بازار
Шукуфтаи чорсў ҳамчун гули нор
شکفته چارسو همچون گل نار
Туранҷи моҳ аз себаши сарафроз
ترنج ماه از سیبش سرافراز
Сияҳи чашмон ба анҷӣраши назарбоз
سیه چشمان به انجیرش نظرباز
зи олуи болўиши гулгуни даҳанҳо
ز آلو بالویش گلگون دهنها
Барояд аз даҳани рангини саман ҳо
برآید از دهن رنگین سمن ها
зи фикри чори мағз ӯ чу хотир
ز فکر چار مغز او چو خاطر
Парешони чори бозори аносир
پریشان چار بازار عناصر
Қади ток аз ғами қадаши хамида
قد تاک از غم قدش خمیده
Сронгўри савдояши бурӣда
سرانگور سودایش بریده
Барад ҳар кас бирав дасти тиҳӣ ро
برد هر کس برو دست تهی را
намебинад дигар рӯй баӣ ро
نمی بیند دگر روی بهی را
Шафақ аз ранги себаши барқи ҷавлон
شفق از رنگ سیبش برق جولان
Ба хӯнтар лаъл дар кӯҳи Бадахшон
به خون تر لعل در کوه بدخشان
Ғами шафтолуии он бе мурувват
غم شفتالوی آن بی مروت
Даҳонро карда пар аз оби ҳасрат
دهان را کرده پر از آب حسرت
Дукони хешро бастанди хубон
دکان خویش را بستند خوبان
Ба бозораш шуданд аз хўдФрўшон
به بازارش شدند از خودفروشان
Матоъ ӯ буд бо ҷони баробар
متاع او بود با جان برابر
Буд санг кам ӯ лаълу гавҳар
بود سنگ کم او لعل و گوهر
Надорад аз камии санги ваии андӯҳ
ندارد از کمی سنگ وی اندوه
Ки дорад аз тарозуи пушт бар кӯҳ
که دارد از ترازو پشت بر کوه
зи савдояши тарозуи ҳалқа дар гӯш
ز سودایش ترازو حلقه در گوش
з сангаш гашта санги серумаи хомӯш
ز سنگش گشته سنگ سرمه خاموش
Тбнг ӯ мусаттаҳи ҳамчуи афлок
تبنگ او مسطح همچو افلاک
Матоъ ӯ чу анҷуми дидаи пок
متاع او چو انجم دیده پاک
Тарозуи ҳамчуи ман ҳайрони рангаш
ترازو همچو من حیران رنگش
Кашад дар чашми худ чун серумаи сангаш
کشد در چشم خود چون سرمه سنگش
Бдўкони вай аз бас кардаам ху
بدوکان وی از بس کرده ام خو
Матоъашро буд чашмами тарозу
متاعش را بود چشمم ترازو
Қадамро бори савдояши ду то кард
قدم را بار سودایش دو تا کرد
Марои фикри биринҷаш мошбо кард
مرا فکر برنجش ماشبا کرد
Ба бозораши Зулайхоро дили аФгор
به بازارش زلیخا را دل افگار
Матоъашро ба ҷони Юсуфи харидор
متاعش را به جان یوسف خریدار
Шуд аз файзи рухи он ғайрати ҳур
شد از فیض رخ آن غیرت حور
Бухорои ҳамчуи шаҳри Мисри маъмур
بخارا همچو شهر مصر معمور
Маро эй коши зар май буд бисёр
مرا ای کاش زر می بود بسیار
намешуд дайгарӣ ӯро харидор
نمی شد دیگری او را خریدار
Ба ҷони парварда ӯро золи даврон
به جان پرورده او را زال دوران
Ниҳодаи ном ӯро мирзои ҷон
نهاده نام او را میرزا جان
Қад ӯ сарви гулзори латофат
قد او سرو گلزار لطافت
Калиди қуфли оғӯши назокат
کلید قفل آغوش نزاکت
Фалак дода ба ӯ нашаву намо ро
فلک داده به او نشو و نما را
Харобаш карда боғи длгшо ро
خرابش کرده باغ دلگشا را
Буд абрӯӣ ӯ теғи сияҳи тоб
بود ابروی او تیغ سیه تاب
Ба хӯни тира бахатон додааст об
به خون تیره بختان داده است آب
зи чашмаши дидаи хайли фитнаи роҳат
ز چشمش دیده خیل فتنه راحت
Ниҳодаи сар ба болини фароғат
نهاده سر به بالین فراغت
Хиромаши мавҷи оби зиндагонӣ
خرامش موج آب زندگانی
Мақомаши ҷилваи гоҳи Комронӣ
مقامش جلوه گاه کامرانی
Зада мижгон ӯ ханҷар ба афлок
زده مژگان او خنجر به افلاک
Нигоҳаши серумаро афганда бар хок
نگاهش سرمه را افگنده بر خاک
Хати пушти лабаши меҳри гиёҳам
خط پشت لبش مهر گیاهم
Сафи мижгон ӯ мади нигоҳам
صف مژگان او مد نگاهم
Нигаҳи умрӣ ба дунболаши давида
نگه عمری به دنبالش دویده
зи чашмаши гӯшаи чашмии надида
ز چشمش گوشه چشمی ندیده
Матоъи хушкбораш бе вафое
متاع خشکبارش بی وفایی
Будтар мивааш ноошноӣ
بود تر میوه اش ناآشنایی
Маро чун серумаи чашм ӯ зи мастӣ
مرا چون سرمه چشم او ز مستی
Ба санг кам занад аз тангдастӣ
به سنگ کم زند از تنگدستی
Туҳидастӣ маро дорад мукаддар
تهیدستی مرا دارد مکدر
Занам ҳамчун тарозуи санг бар сар
زنم همچون ترازو سنگ بر سر
На бо ман зар на ӯро раҳм бар дил
نه با من زر نه او را رحم بر دل
Ба ӯ осон ва бо ман кори мушкил
به او آسان و با من کار مشکل
Наме байнам дар ин даврони зи аҳбоб
نمی بینم در این دوران ز احباب
Занад бар оташи сӯзони ман об
زند بر آتش سوزان من آب
Куҷои рафтанди азин майхонаи риндон
کجا رفتند ازین میخانه رندان
Ҷаҳон гардид пок аз дардмандон
جهان گردید پاک از دردمندان
Биёи соқӣ ки мардум аз ғами ишқ
بیا ساقی که مردم از غم عشق
Дами теғ аҷал бошад дами ишқ
دم تیغ اجل باشد دم عشق
Яке ҷомӣ ба ком сидо кун
یکی جامی به کام سیدا کن
Ба маъшӯқи ҳақиқат ошно кун
به معشوق حقیقت آشنا کن