Нигор шастагар об набот аст
نگار شسته گر آب نبات است
Дӯконаши чашмаи об ҳаёт аст
دکانش چشمه آب حیات است
Либосаши пок ҳамчун чашми анҷум
لباسش پاک همچون چشم انجم
Ба домонаши тавон кардани таяммум
به دامانش توان کردن تیمم
Барад ҳар каси либоси худ ба шустан
برد هر کس لباس خود به شستن
Шавад чун ғунчаи гули поки доман
شود چون غنچه گل پاک دامن
Хаҷал аз шастааш домони маҳшар
خجل از شسته اش دامان محشر
Буд деги дӯконаши ҳавзи кавсар
بود دیگ دکانش حوض کوثر
Назофати дег ӯро гашта сарпӯш
نظافت دیگ او را گشته سرپوش
зи обаш покдомонӣ занад ҷӯш
ز آبش پاکدامانی زند جوش
Буд карбоси дегаши қурси маҳтоб
بود کرباس دیگش قرص مهتاب
Фитодаи киштӣ бар ту ба гирдоб
فتاده کشتی بر تو به گرداب
зи зери дег ӯ оташ ба парвоз
ز زیر دیگ او آتش به پرواز
Буд хокистараши ойинаи пардоз
بود خاکسترش آئینه پرداز
Садаф гардӣда аз лаби ташнагонаш
صدف گردیده از لب تشنگانش
Шикастаи косаи ганҷи дӯконаш
شکسته کاسه گنج دکانش
Қумоши ҳасани шӯхи тозаи руста
قماش حسن شوخ تازه رسته
Намояди пеши рӯйиши оби шаста
نماید پیش رویش آب شسته
Гуҳӣ дар баҳри гуҳ дар бар дӯконаш
گهی در بحر گه در بر دکانش
Назар дорад ба хушк ватар хиромаш
نظر دارد به خشک و تر خرامش
Рутӯбати дасти пурвирди дӯконаш
رطوبت دست پرورد دکانش
Ҳарорати хонаи зоди остонаш
حرارت خانه زاد آستانش
Агар дар баҳри даст худ кунад тар
اگر در بحر دست خود کند تر
Шавад аз орзӯяши оби гавҳар
شود از آرزویش آب گوهر
Чу созад қасди шстўшўии карбос
چو سازد قصد شستوشوی کرباس
Ба дасташ об резанд Хизри Илёс
به دستش آب ریزند خضر الیاس
Чу монад шастаи худ дар канораш
چو ماند شسته خود در کنارش
Баради саҳрои маҳшари интизораш
برد صحرای محشر انتظارش
Гиребонаши зи шодобӣ чу боғ аст
گریبانش ز شادابی چو باغ است
Чу минои остинаштар димоғ аст
چو مینا آستینش تر دماغ است
Сухан аз шаста ӯ ҳар ки гуяд
سخن از شسته او هر که گوید
Шавад обу зи олам даст шавед
شود آب و ز عالم دست شوید
Дӯконаши пок ҳамчун чашми ёқӯб
دکانش پاک همچون چشم یعقوب
Надорад эҳтиёҷи обу ҷоруб
ندارد احتیاج آب و جاروب
Буд собӯни зи қурси офтобаш
بود صابون ز قرص آفتابش
Хам афлок бошад хами обаш
خم افلاک باشد خم آبش
Ривоҷи рахти сангин аз дӯконаш
رواج رخت سنگین از دکانش
Баланди иқболи ҳам аз остонаш
بلند اقبال هم از آستانش
Батон нозанад агар бо ишвау ноз
بتان نازند اگر با عشوه و ناز
Кунад чашмаш ба эшон корпрдоз
کند چشمش به ایشان کارپرداز
Кднг ӯ буд пайваста дар зикр
کدنگ او بود پیوسته در ذکر
Набошад дар сар ӯ ғайр аз ин фикр
نباشد در سر او غیر از این فکر
зи кӯҳ қоф бошад зери сангаш
ز کوه قاف باشد زیر سنگش
Кднг ӯст бар дӯши палангаш
کدنگ اوست بر دوش پلنگش
Расонида ба об андозгар ро
رسانیده به آب اندازگر را
Ба чоҳ андохта пардозгар ро
به چاه انداخته پردازگر را
зи пардозиши гирифтаи осмони авҷ
ز پردازش گرفته آسمان اوج
Сафо бар рӯй дӯконаш занад мавҷ
صفا بر روی دکانش زند موج
Дӯконаши соф ҳамчун обгина
دکانش صاف همچون آبگینه
Бӯи сандӯқ ӯ сандӯқи сина
بو صندوق او صندوق سینه
Чу буд ӯ мухлиси авлоди Аҳмад
چو بود او مخلص اولاد احمد
Аз он шуд ном ӯ мирзои Муҳамад
از آن شد نام او میرزا محمد
Мухаммири тинаташ аз оби гавҳар
مخمر طینتش از آب گوهر
Садаф аз ҳасрат ӯ хок бар сар
صدف از حسرت او خاک بر سر
Харобаши одами обӣ ба дарё
خرابش آدم آبی به دریا
Кабобаш гашта Мурғобӣ ба саҳро
کبابش گشته مرغابی به صحرا
Қадаши чашми чароғи комҷўиӣ
قدش چشم چراغ کامجویی
Буд парвонааш покизаи хуӣ
بود پروانه اش پاکیزه خویی
Ба даст ӯ расонад ҳар ки доман
به دست او رساند هر که دامن
Нагардад солҳо муҳтоҷ шустан
نگردد سالها محتاج شستن
Ба пеш ӯ шавам ҳар рӯзи роҳӣ
به پیش او شوم هر روز راهی
Либоси хешро молами сиёҳӣ
لباس خویش را مالم سیاهی
Нигоҳ ӯ напардозад ба ҳолам
نگاه او نپردازد به حالم
зи хати мшкборши хокмолм
ز خط مشکبارش خاکمالم
Биёи соқии зи лаби хушкии харобам
بیا ساقی ز لب خشکی خرابم
Басони сидо беобу тобам
بسان سیدا بی آب و تابم
Шароби слсбилм дар гулӯ кун
شراب سلسبیلم در گلو کن
Ба оби раҳмати худ шустушӯ кун
به آب رحمت خود شستشو کن