Нигор нонвои оташ мизоҷ аст
نگار نانوا آتش مزاج است
зи Нонаши дайну имонро ривоҷ аст
ز نانش دین و ایمان را رواج است
Чаҳ нони рухсори хубони гули андом
چه نان رخسار خوبان گل اندام
Чаҳ нон дар чарбу нармии мағзи бодом
چه نان در چرب و نرمی مغز بادام
Тамошояши барад аз ҷои гадо ро
تماشایش برد از جا گدا را
Таманнояш кунад софи иштиҳо ро
تمنایش کند صاف اشتها را
Буд сурху сифеду пухтау нарм
بود سرخ و سفید و پخته و نرم
Кунад савдоӣ ӯ бозорро гарм
کند سودای او بازار را گرم
Хароби пушту рӯйиши хон ва монҳо
خراب پشت و رویش خان و مانها
Кабоби мағз ӯ дастори хонҳо
کباب مغز او دستار خوانها
Ба роҳаш чун гадо гардун нишаста
به راهش چون گدا گردون نشسته
Ҳилолаш дар бағали нони шикаста
هلالش در بغل نان شکسته
Ҳамеша соилони хушнӯд аз вай
همیشه سایلان خشنود از وی
Дӯконаши хайргоҳи ҳотами тай
دکانش خیرگاه حاتم طی
Рахши афрӯхта чун нони гандум
رخش افروخته چون نان گندم
Сияҳи дона ба рӯйиши чашми мардум
سیه دانه به رویش چشم مردم
Шафақ дар хӯни зи ранги хуии покаш
شفق در خون ز رنگ خوی پاکش
Танур чарх бошад синаи чокаш
تنور چرخ باشد سینه چاکش
Бунафша карда равған дар хамираш
بنفشه کرده روغن در خمیرش
Забони барги сӯсани хуии гираш
زبان برگ سوسن خوی گیرش
Пар Ҷабраил бошад нони пар ӯ
پر جبرئیل باشد نان پر او
Млоики пари занони гирди сар ӯ
ملایک پر زنان گرد سر او
Набошад дар гарави сомони оташ
نباشد در گرو سامان آتش
Кабоби обу холаши ҷони оташ
کباب آب و خالش جان آتش
Танураши сурхи рӯ аз оташи гул
تنورش سرخ رو از آتش گل
Хасу хораш буд мижгони булбул
خس و خارش بود مژگان بلبل
Хамир ӯ намакро об карда
خمیر او نمک را آب کرده
Гуруснаи чашмро дар хоб карда
گرسنه چشم را در خواب کرده
Мау хуршеди нон на дӯконаш
مه و خورشید نان نه دکانش
Фалаки як таҳтае аз пешхонаш
فلک یک تخته ای از پیشخوانش
Ба рӯй пешхонаш орамида
به روی پیشخوانش آرمیده
Хамираш чун ҷавонони расида
خمیرش چون جوانان رسیده
Буд прўизн ӯ гардиши чарх
بود پرویزن او گردش چرخ
Харидорами сабӯсашро ба ҳар нарх
خریدارم سبوسش را به هر نرخ
Чу маҷнӯни гирдам аз гирди дӯконаш
چو مجنون گردم از گرد دکانش
Фитода бар серуми савдои Нонаш
فتاده بر سرم سودای نانش
Масеҳои хӯрдаи рашки оради безаш
مسیحا خورده رشک آرد بیزش
Хизр дар орзӯии оби резиш
خضر در آرزوی آب ریزش
Марои ҷӯш харидоронаш киштаст
مرا جوش خریدارانش کشتست
Ба болои хамираш ҷанг муштаст
به بالای خمیرش جنگ مشتست
Дукон ӯ кшодаҳ хон эҳсон
دکان او کشاده خوان احسان
Рисондаи ошиқонро бар лаби нон
رسانده عاشقان را بر لب نان
Намоён бар фалак набӯд ситора
نمایان بر فلک نبود ستاره
Шуда аз рашки Нонаши моҳи пора
شده از رشک نانش ماه پاره
Тамошои маҳв бар рӯй дӯконаш
تماشا محو بر روی دکانش
Ҳавас дар орзӯии пушти Нонаш
هوس در آرزوی پشت نانش
Танури оташам аз иштиёқаш
تنور آتشم از اشتیاقش
Дилам бошад ҳалоки нони қоқш
دلم باشد هلاک نان قاقش
Сухан аз аилкш гӯям ба парда
سخن از ایلکش گویم به پرده
Ғам ӯ устихонам орад карда
غم او استخوانم آرد کرده
Ба аҳд ӯ шудаи афтодаи ошиқ
به عهد او شده افتاده عاشق
Басӣ нон гуфта ва ҷон дода ошиқ
بسی نان گفته و جان داده عاشق
Ба Нонаши орзӯ ҳар кас набардаст
به نانش آرزو هر کس نبردست
зи умри хеш гуё барнахурадаст
ز عمر خویش گویا برنخوردست
Набошадгар ба кафи теғ ҳар аспаш
نباشد گر به کف تیغ هر اسپش
Ба чашмон мехӯрам нони пилосаш
به چشمان می خورم نان پلاسش
Тамошояш ба ҷонам оташ афрӯхт
تماشایش به جانم آتش افروخت
Марои рухсори гндмгўн ӯ сӯхт
مرا رخسار گندمگون او سوخت
Ба дӯконаши муқӣми рӯзу шаб ро
به دکانش مقیم روز و شب را
Ки то бандами забони нони талаб ро
که تا بندم زبان نان طلب را
Маро нон медиҳад боғам сиришта
مرا نان می دهد باغم سرشته
Гаулӯгираст чун нони навишта
گلوگیر است چون نان نوشته
Ба ман кардаст он кони латифа
به من کردست آن کان لطیفه
Чу лолаи сӯхтаи нонеи вазифа
چو لاله سوخته نانی وظیفه
Марои савдои нон ӯ танг кард
مرا سودای نان او تنگ کرد
Фалаки бозори ман гарм ва хунак кард
فلک بازار من گرم و خنک کرد
зи васлаши бас ки дорад чархи ноком
ز وصلش بس که دارد چرخ ناکام
Маро бошад баробари пухтау хом
مرا باشد برابر پخته و خام
Ба ӯ додам дил аз бе ихтиёрӣ
به او دادم دل از بی اختیاری
Накардам рӯзи аввали пухтаи корӣ
نکردم روز اول پخته کاری
Нигоҳи гарм ӯ бардаи қарорам
نگاه گرم او برده قرارم
з бе оромии худ хоми корам
ز بی آرامی خود خام کارم
Биёи соқии зи меҳнат бе ниёзам
بیا ساقی ز محنت بی نیازم
Ба ҷоми бодаи гардони сарфарозам
به جام باده گردان سرفرازم
Дарӣ чун сидо бигушо биравем
دری چون سیدا بگشا برویم
Сухан аз ҳар чаҳ гӯям пухта гӯям
سخن از هر چه گویم پخته گویم