Нигор шотирӣ дорад рухами зард
نگار شاطری دارد رخم زرد
На шотир балки хуршеди ҷаҳонгард
نه شاطر بلکه خورشید جهانگرد
Назокати ҷилва ӯро ҳам оғӯш
نزاکت جلوه او را هم آغوش
Хироми қоматаш аз дили баради ҳуш
خرام قامتش از دل برد هوش
Лабонаши ҳамчуи оби зиндагонӣ
لبانش همچو آب زندگانی
Хизр зон ёфт умри ҷовдонӣ
خضر زان یافت عمر جاودانی
Ниҳоли қоматаши ҳангоми рафтор
نهال قامتش هنگام رفتار
Қиёматро кунад аз хоби бедор
قیامت را کند از خواب بیدار
Қадаш дар гулшани ҷонҳости сарвӣ
قدش در گلشن جانهاست سروی
Буд рафтор ӯ ҳамчун тзрўӣ
بود رفتار او همچون تذروی
Ба саҳрои оҳӯони вақт расӣдан
به صحرا آهوان وقت رسیدن
Азу гиранд сармашқ давидан
ازو گیرند سرمشق دویدن
Ба моҳу меҳр дар ҳам пешагӣ ҳо
به ماه و مهر در هم پیشگی ها
Гарав бар даст дар болои дўиҳо
گرو بر دست در بالا دویها
Надорад соъатӣ дар як замини тоб
ندارد ساعتی در یک زمین تاب
Саропо дар таҳарруки ҳамчуи симоб
سراپا در تحرک همچو سیماب
Даванда чун хаёли дурбинон
دونده چون خیال دوربینان
Парандаи ҳамчуи чашми нўғзолон
پرنده همچو چشم نوغزالان
Ба ишваи оҳӯонро банда карда
به عشوه آهوان را بنده کرده
Ба ҷилваи сарвро шарманда карда
به جلوه سرو را شرمنده کرده
Чу дидаи ҷилваи он қади дилҷӯ
چو دیده جلوه آن قد دلجو
Тзрўу боғ шҳпр дода бо ӯ
تذرو و باغ شهپر داده با او
Нагӯям пари яке парвонаи дашт
نگویم پر یکی پروانه دشت
Ки саргардон ба гирд ӯ ҳамеи гашт
که سرگردان به گرد او همی گشت
эй осои баҳри ҷониб равон аст
همای آسا بهر جانب روان است
Пари тоўс ӯро соя бон аст
پر طاوس او را سایه بان است
Рисондаи пар бидонҷо пояи хеш
رسانده پر بدانجا پایه خویش
Кашида сарвро дар сояи хеш
کشیده سرو را در سایه خویش
Камари баста чу кӯҳи он дашти паймо
کمر بسته چو کوه آن دشت پیما
Ниҳодаи пой дар домони саҳро
نهاده پای در دامان صحرا
Хаданги ғамзааш то пар нишаста
خدنگ غمزه اش تا پر نشسته
Миёни синаи пайкони занги баста
میان سینه پیکان زنگ بسته
Фиғони занг ӯ то дар миён аст
فغان زنگ او تا در میان است
Марои афғони миёни ҷон ниҳон аст
مرا افغان میان جان نهان است
Чу занг ӯ лаби пар ханда дорам
چو زنگ او لب پر خنده دارم
Дили худро бо фиғон зинда дорам
دل خود را با فغان زنده دارم
Ҳавои шҳпр ӯ ҳосилами барад
هوای شهپر او حاصلم برد
Фиғони занг ӯ занг аз дилами барад
فغان زنگ او زنگ از دلم برد
Бар он шохи гул то пари ниҳода
بر آن شاخ گل تا پر نهاده
Марои савдоӣ ӯ бар сари фитода
مرا سودای او بر سر فتاده
Ниҳоли қомати он сарв монанд
نهال قامت آن سرو مانند
Фурӯи рафта ба гирдоби камарбанд
فرو رفته به گرداب کمربند
Биё эй сидои хатм сухан кун
بیا ای سیدا ختم سخن کن
Сухан бо андалебон чаман кун
سخن با عندلیبان چمن کن
Ба ёдаши баъди азин длриши манишин
به یادش بعد ازین دلریش منشین
Камарбаста ба хӯн хеш биншин
کمربسته به خون خویش بنشین